تفسير روان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٨
على ( ع ) در بستر پيامبر
دامداريشان را فاسد و نسلشان را نابود سازد ؛ و خدا فساد و تباهى را دوست ندارد .
« وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ »
يعنى : و چون به چنين شخصى گفته شود : از خدا بترس - يك شخصيت برتر دينى يا يك انسان آزادِ از جان گذشته‌اى به عنوان نصيحت چنين گويد - قدرت ظاهرى و نخوت و غرور ، او را وادار به گناه كند و عكس‌العمل خشنى از زدن و كشتن و حبس دربارهء ناصح خود انجام دهد ، يا بر طغيان خود بيفزايد .
« فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ »
على ( ع ) در بستر پيامبر
على ( ع ) در بستر پيامبر
يعنى : پس در مقابل نفاق و غرور و گناهانش جهنّم او را كافى است و حقّاً كه جهنّم بد آرامگاهى است .
« وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ »
يعنى : و نيز از مردم كس هست كه جان خود را - چه رسد به جاه و مال و اولاد - در طلب رضاى خداوند و به بهاى خوشنودى او مىفروشد ، همانند على بن ابىطالب عليه السلام در ليلة المبيت در مقدمهء هجرت پيامبر از مكه به مدينه كه جان خود را به خدا فروخت و در بستر پيامبر خوابيد در شبى كه سران قريش همه با شمشير آخته دور او را گرفته بودند تا او را قطعه قطعه كنند . و در مرحلهء بعد ، همهء كسانى كه در راه اسلام و جهاد و امر به معروف و نهى از منكر جان خود را تسليم خدا مىكنند ،
« وَ اللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ »
يعنى : و خداوند به بندگان خود رئوف و مهربان است ، و از اين روست كه نفوس آنها را به بهاى سنگين ابدىِ محيّرالعقول و غير قابل توصيف مىخرد .
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ ( 208 )
فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْكُمُ الْبَيِّناتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ ( 209 )