تفسير روان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١١

پاره اى از مناسك حج

هيچ موضوع عقلى و عرفى محاجّه و مجادله نمايد . اين سه چيز جزء 24 چيز حرام از محرمات احرام است كه در اين‌جا بالخصوص ذكر شده است .

« وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ »

يعنى : و آنچه در حال حج از امور خير به‌جا آوريد خدا آن را مىداند .

آن را پاداش مىدهد و طبعاً مزدش را به خاطر مكان و زمان مضاعف مىكند .

« وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى »

تقدير كلام « و تزوَّدوا التقوى » است ، يعنى : و از ترك گناهان و پرهيز از معاصى براى خود توشه برگيريد ، زيرا بهترين توشه‌ها پرهيز از گناهان است .

« وَاتَّقُونِ يأُوْلِى الْأَلْببِ »

يعنى : اى صاحبان خرد از من پروا كنيد و از غضب و عذابم پرهيز نماييد . و ذكر اين جملات در ميان احكام حج طبق سنّت جاريهء الهى است در اين كتاب كه در خلال بيان مطالب مختلف ، پند و اندرز و تشويق و انذار را ترك نمىكند .

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّالِّينَ ( 198 )

ثُمَّ أَفيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ ( 199 )

لغت و اعراب :

ابتغاء : طلب . أفَضْتُ الماءَ : ريختم آب را . « أفاض القومُ على الرجل » : فروريختند بر سر او . عرفات : صحرايى وسيع و معروف و اواخر رودخانه‌اى كه از مكه از محاذات حجرالاسود به‌سوى مشرق مكه ممتد است و فاصلهء آن تا مكه قريب چهار فرسخ است . مَشعر : قسمتى از داخل همان رودخانه كه از يك‌سو متصل به عرفات و از سوى ديگر متصل به منى است . و ان كنتم ان مخفّفهء از مثقّله است به قرينهء لام در خبر .