تفسير روان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٤٩
اسلام ، دين ايمان به همهء پيامبران
لغت و اعراب :
شاقَّه شقاقاً : خالفه و عاداه ، يعنى با او مخالفت و دشمنى نمود . صَبَغَ الثوبَ - از باب نَصَر و ضَرَب - :
رنگ كرد آن را . و صبغة مصدر است و نيز به معناى « ما يُصبغ به » يعنى چيزى كه با آن رنگ‌آميزى مىشود ، و تقدير آن « صَبَغَنا اللَّهُ صِبغةً » است .
تفسير :
« فَإِنْ ءَامَنُواْ بِمِثْلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْاْ وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا هُمْ فِى شِقَاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ »
يعنى : پس اگر آنها نيز ايمان آوردند به مانند آنچه شما ايمان آورديد - يعنى به توحيد خداوند و به شرايع و كتب آسمانى و محمّد صلى الله عليه و آله و پيامبران گذشته و اتحاد آنها در همهء اهداف كه مضمون آيهء قبلى است - پس بىترديد آنها هدايت يافته‌اند ، و اگر روى برتافتند و به تمام آن مجموعه يا بعضى از آن ايمان نياوردند جز اين نيست كه آنها در مقام نوعى مخالفت و دشمنى با رسول‌خدا و مسلمين‌اند ، پس زودا كه خداوند شر و ضرر و آسيب آنها را از تو كفايت كند ، چنان كه وعدهء خود را به كشتن و اسارت بنىقريظه و راندن آنها از اطراف مدينه به‌سوى شام و شكست بنىنضير و بستن جزيه بر نصاراى نجران و غيره منجّز نمود .
« وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
يعنى : و اوست كه شنوا به همهء اصوات حتى صداى خطورات دل و حركات زبان ، و دانا به همه چيز حتى ما فى الضمير آنان است .
« صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً »
يعنى : بگوييد كه خدا ما را بدين طرز رنگ‌آميزى كرده و اين ايمانى كه در دل داريم رنگ‌آميزى خدايى است ، و اوست كه خميرهء روح و جان ما را به رنگ زيباى اعتقاد فطرى و حبّ ذاتى و عشق طبيعى به خدا نقش كرده ، و كيست كه از خدا در رنگ‌آميزى نيكوتر باشد ؟ ! همهء اجسام را به الوان مختلف اعراض متأصّله رنگين ، و همهء ارواح و نفوس را به رنگ‌هاى گوناگون صفات و ملكات و حالات نقش نموده است .
« وَ نَحْنُ لَهُ عبِدُونَ »
يعنى : و بگوييد كه ما همه پرستشگر خداييم و در برابر ذات اقدس و صفات جلال و جمالش خاضع و تسليم هستيم .