تاريخ الشيعة (برگزيده) (شيعه و سابقه تاريخى آن) (فارسى) — الصفحة ٨

معنى لغوى شيعه

پيروان على و فرزندانش ( رضى الله عنهم ) اطلاق مىگردد » .

سابقهء اختصاص عنوان شيعه به پيروان ائمه

سابقهء اختصاص عنوان « شيعه » به پيروان ائمه و روايات مربوط به آن :

شايد تصور كنيم عنوان « شيعه » - جز پس از گذشتِ مدتى طولانى از زمانِ ظهورِ اسلام - به دوستداران و پيروان اهل‌البيت اختصاص نيافت بدين معنى آنگاه كه دوستان اهل‌البيت رو به فزونى نهادند و در سرزمين‌هاى مختلف پراكندند اين عنوان بدان‌ها منسوب گشت تا از سايرين ممتاز و مشخص شوند ، لكن اين تصور درست نيست ؛ زيرا اگر در احاديث نبوى به جستجو پردازيم بازمىيابيم كه اختصاص اين عنوان به دوستداران اهل‌البيت همراه با همان روزى كه اسلام طلوع كرد داراى سابقه مىباشد ، و شاخ و برگِ بارورِ آن مربوط به همان دورانى است كه نهالِ آن غرس شد ، و نيز به اين نتيجه مىرسيم كه شارع اسلام اين نام و عنوان را خود وضع كرده بود .

مطالبى كه از اين پس از نظر مىگذرانيد درخشش‌هائى از حديث پيامبر گرامى اسلام است كه آنها را روياروى تو قرار مىدهيم تا آنها را به سخن وادارى و مآلًا اين حقيقت را براى تو گويا گردند .