تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى) — الصفحة ٠.٩١
هشام و زيد بن على :
ساخت . « 1 »
در دوران حكومت وى ، مسيحيان بر مسلمانان عراق حكومت مىكردند . « 2 »
خالد ، متهم به كفر و بىدينى بود « 3 »
و بر اساس همين اعتقاد ، مقام هشام را از مقام پيامبر ( ص ) بالاتر مىدانست . « 4 »
سبّ و ناسزا گويى وى نسبت به امير مؤمنان ( ع ) « 5 »
دليل ديگرى بر كفر اوست .
وضعيت اسفناك مردم عراق در دوران حكومت خالد در بيان شاعرى چنين ترسيم شده است :
كَاهْلِ النَّارِ حينَ دَعَوا اغيثُوا * جَميعاً بِالْحَميمِ وَ بِالصَّعيدِ « 6 »
همچون دوزخيان بودند كه پاسخ كمك خواهى آنان ، با آب داغ و چرك آلوده به خون داده مىشد .
هشام و زيد بن على :
هشام و زيد بن على :
هشام ، خاندان رسالت را سر سخت‌ترين دشمنان خود مىدانست و با آنان رفتارى خشن و ددمنشانه داشت . در بخش تاريخ زندگى امام باقر ( ع ) و نيز درسهاى پيشين نمونه‌هايى از برخوردهاى اهانت آميز هشام با امام باقر و امام صادق عليهماالسلام را بيان كرديم . اينك به نمونه‌اى ديگر از برخورد خصمانهء اين خليفه اموى با زيد بن على اشاره مىكنيم .
روزى زيد در « رُصافه » « 7 »
بر هشام وارد شد . هشام به حاضران در مجلس دستور داده بود كه براى نشستن زيد جا باز نكنند . زيد وقتى چنين ديد در پايين مجلس نشست ،
( 1 ) - ر . ك : كامل ابن اثير ، ج 5 ، ص 279 .
( 2 ) - همان مدرك ، ص 224 .
( 3 ) - الاعلام ، زركلى ، ج 2 ، ص 297 .
( 4 ) - كامل ابن اثير ، ج 5 ، ص 280 .
( 5 ) - همان مدرك ، ص 224 .
( 6 ) - همان مدرك ، ص 225 .
( 7 ) - نام محلى است در چهار فرسخى غرب رقه كه هشام در فصل تابستان در آنجا سكونت مىكرد . ( معجم البلدان ، ج 3 ، ص 47 )