تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى) — الصفحة ٠.٣٣

3 - مواسات و دلسوزى نسبت به مردم

خلاصه

امام صادق ( ع ) چون جدّش رسول خدا ( ص ) مظهر « خلق عظيم » و وجود مباركش مجمع فضائل و مكارم اخلاقى فردى و اجتماعى بود .

او در بندگى خدا يگانهء عصر خود بود . اعتراف دانشمندان و شخصيتهاى برجستهء معاصر آن حضرت در اين زمينه گواه اين حقيقت است .

امام صادق ( ع ) :

- در زهد و بىعلاقگى به دنيا نيز مقامى و الا داشت . در زير لباسهايش پيراهنى زبر و خشن مىپوشيد و در اين كار به پدران بزرگوار خود تأسى مىجست .

- در همه امور ، بويژه به هنگام مواجه شدن با مصيبت ، تسليم حق تعالى بود و همه چيز را از او و به اراده و مشيّت او مىدانست .

- سرچشمهء جود و بخشش بود و به صورت آشكار و پنهان به نيازمندان كمك مىكرد .

- بسيار بردبار و با گذشت بود و بدى افراد را با چشم پوشى و گذشت و در بعضى موارد با احسان و نيكى پاسخ مىداد .

- نسبت به عموم مردم بسيار مهربان و دلسوز بود و سعى مىكرد در سختيها و به هنگام تنگدستى مردم در كنار آنها و از نظر زندگى و خورد و خوراك همسان با آنان باشد .

پرسش

1 - درباره عبادت امام صادق ( ع ) ، مالك بن انس چه اظهار نظرى كرده است ؟

2 - حقيقت زهد چيست و قرآن چگونه آن را تبيين كرده است ؟

3 - براى مقام رضا و تسليم امام صادق ( ع ) يك نمونه ذكر كنيد .

4 - يك نمونه از بخششهاى پنهانى امام صادق ( ع ) را ذكر كنيد .

5 - چرا امام صادق ( ع ) - با آنكه خود دستور داده بود « مصادف » با سرمايهء آن حضرت به تجارت بپردازد - سود حاصله از تجارت وى را نپذيرفت ؟