تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى) — الصفحة ٠.٢١٨

الف - مذاهب اسلامى

راوى پرسيد : قدريه و خوارج را هر كدام يك بار لعنت كرديد ولى مرجئه را دوبار .

فرمود :

به خاطر اينكه اينان مىپندارند كشندگان ما مؤمن هستند . بدين جهت لباسهاى آنان تا روز قيامت آغشته به خون ماست . « 1 »

3 - كيسانيّه : مذهب شيعه ، تا پايان دوران امامت پيشواى سوّم انشعابى پيدا نكرد .

پس از شهادت امام حسين ( ع ) ، هر چند اكثريت شيعيان به امامت فرزندش امام سجاد ( ع ) قائل شدند ولى اقلّيتى ، معروف به « كيسانيّه » قائل به امامت « محمّد بن حنفيّه » فرزند حضرت على ( ع ) شدند . « 2 »

امام صادق ( ع ) در برابر اين جريان منحرف موضع گرفت و با بيانات و سخنان روشنگرانهء خود ، ضمن ابطال پندار آنان ، افراد گمراه شده را كه زمينهء اصلاح و بازگشت به حق در آنان وجود داشت ، هدايت كرد كه سيّد حميرى از جملهء ايشان بود . « 3 »

حيّان سرّاج ، يكى از سران كيسانيه به حضور امام صادق ( ع ) رسيد . امام ( ع ) از او پرسيد : اى حيّان ! نظر اصحاب و يارانت درباره محمد حنفيه چيست ؟ گفت : مىگويند : او زنده است و روزى مىخورد . فرمود : پدرم براى من نقل كرد كه وى جزو افرادى بوده است كه به هنگام بيمارى محمّد به عيادتش رفته و چشمهايش را فرو بسته و او را در داخل قبر نهاده است . . . . « 4 »

امام ( ع ) در سخنى ديگر فرمود : « محمد بن حنفيّه نمرد ، مگر آنكه به امامت على بن حسين ( ع ) اعتراف كرد . » « 5 »

4 - زيديّه : فرقهء زيديّه ، دومين گروه منشعب از شيعه است كه در تاريخ اسلام و پس از شهادت امام سجاد ( ع ) به وجود آمده است . اين گروه اندك به جاى گرايش به امام

( 1 ) - تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 208 .

( 2 ) - ر . ك : بحار الانوار ، ج 37 ، ص 1 - 2 و الفصول المختارة ، شيخ مفيد ، ص 296 .

( 3 ) - پيش از اين ( در درس 15 ) به قصّه وى با امام صادق اشاره كرديم .

( 4 ) - كمال الدين ، صدوق ، ج 1 ، ص 36 و رجال كشى ، ج 2 ، ص 604 .

( 5 ) - همان مدرك .