تفسير تطبيقى (فارسى) — الصفحة ٢٦٠

2 . استناد به روايات و شواهد تاريخى

پيامبر از باطن ابو بكر مطلع بود و مىدانست او در شمار مؤمنين حقيقى و راستين است ، و گرنه او را براى همراهى با خويش انتخاب نمىكرد ، چرا كه امكان داشت ابو بكر جايگاه پيامبر را آشكار سازد و يا اينكه خود كمر به قتل پيامبر ببندد . « 1 »

فخر رازى مدّعى است كه اين انتخاب ، به امر الهى صورت گرفته است ، وى مىگويد :

چون اصل هجرت به دستور الهى انجام شد انتخاب همراه حضرت نيز به دستور خداست و اگر پيامبر در انتخاب همراه از خود اختيار داشت ، شخص ديگرى غير از ابو بكر را انتخاب مىكرد و از اينكه ابو بكر براى همراهى انتخاب شد روشن مىشود كه اين امر به فرمان خداوند انجام شده است . « 2 »

ب ) عدم هجرت ابو بكر پيش از پيامبر : تمامى اصحاب پيش از هجرت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، از مكه خارج شده بودند ، تنها كسى كه در آن شرايط سخت و هراسناك در كنار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باقى ماند ابو بكر بود و اين نكته فضيلتى بزرگ براى ابو بكر به شمار مىآيد .

فخر رازى باز در اين باره مىگويد :

« كلّ من سوى أبى بكر فارقوا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، أمّا هو فما سبق رسول اللّه كغيره ، بل صبر على مؤانسته و ملازمته و خدمته عند هذا الخوف الشديد الذي لم يبق معه أحد ، و ذلك يوجب فضل العظيم » ؛ « 3 »

همه اصحاب به جز ابو بكر پيامبر اكرم را تنها گذاشتند امّا ابو بكر در آن زمان كه اوج ترس و سختى بود انيس و ملازم پيامبر بود ، و اين امتياز بزرگى براى ابو بكر است .

ج ) خريد مركب براى پيامبر توسط ابو بكر : در جوامع تاريخى پيرامون خريد مركب براى هجرت پيامبر اين گونه سخن به ميان رفته است :

« و لمّا أمر اللّه رسوله بالخروج إلى المدينة أظهره لأبى بكر ، فأمر ابنه عبد الرحمن أن يشترى جملين و رحلين و كسوتين » ؛

زمانى كه خداوند به پيامبرش دستور به خروج از مكه داد ، حضرت اين امر را

( 1 ) . التفسير الكبير ، ج 16 ، ص 63 ( 2 ) . همان ، ص 63 ، 64 ( 3 ) . همان ، ص 64