تفسير تطبيقى (فارسى) — الصفحة ٢٥٢
3 بررسى ديدگاه اهل سنت در تفسير آيه
پيامبر به اين آيه در فضيلت ابو بكر استناد كرد عمر ، و ابو عبيده جرّاح مىباشند . عمر در روز سقيفه دست ابو بكر را گرفت و اين چنين سخن گفت :
« من له مثل هذه الثلاث ؟ : ثانى اثنين إذ هما فى الغار من هما ؟ ، إذ يقول لصاحبه لا تحزن . من هو ؟ ، إنّ اللّه معنا من هما ؟ ثمّ بسط يده و بايعه الناس » ؛ « 1 »
چه كسى همانند اين امتيازات سه‌گانه را داراست ؟ همراه پيامبر در غار ، صاحب پيامبر كه به او فرمود : اندوهگين مباش ، و كسى كه معيّت و يارى خداوند علاوه بر پيامبر شامل او نيز شد ، چه كسى اين خصوصيات را داراست ؟ آنگاه دست ابو بكر را گشود و مردم با او بيعت كردند .
و نيز مىگفت :
« إنّ أولى النّاس بأمر نبيّ اللّه ثاني اثنين إذ هما في الغار ، ابو بكر السباق المسنّ » ؛ « 2 »
سزاوارترين شخص به جانشينى پيامبر اكرم كسى است كه در غار همراه او بوده است ، او ابو بكر پيشتاز و سال‌خورده است .
او در روز بيعت عام نيز بر اين مطلب پافشارى كرده و مهم‌ترين دليل اولويت ابو بكر را در مسئله خلافت اين گونه بيان مىكند :
« إنّ ابا بكر صاحب رسول اللّه ، و ثانى اثنين و أولى الناس بأموركم ؛ فقوموا فبايعوه » ؛ « 3 »
همانا ابو بكر يار پيامبر و همراه او در غار و سزاوارترين شخص به سرپرستى امور شماست ، پس برخيزيد و با او بيعت كنيد .
عثمان نيز به تبعيت از عمر ، مردم را اين‌چنين به بيعت با ابو بكر فرا مىخواند :
« إنّ ابا بكر الصدّيق أحقّ الناس بها ، إنّه لصدّيق و ثانى اثنين و صاحب رسول اللّه » ؛ « 4 »
ابو بكر صديق سزاوارترين كس براى جانشينى پيامبر است ، او بسيار راستگو و يار غار و همراه پيامبر اكرم است .
( 1 ) . تفسير النسائى ، ج 1 ، ص 543 ؛ الدر المنثور ، ج 4 ، ص 201 ؛ على هيثمى ، مجمع الزوائد ؛ منبع الفوائد ، ج 5 ، ص 182 ( 2 ) . الصحيح من سيرة النبي الأعظم ، ج 2 ، ص 287 ( 3 ) . ابن هشام ، السيرة النبويّة ، ج 4 ، ص 311 ؛ عبد الرزاق صنعانى ، المصنّف ، ج 5 ، ص 438 ( 4 ) . الصحيح من سيرة النبي الأعظم ، ج 2 ، ص 287