تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ٧٧
جزء هشتم
بخشش قرار مىدهم .
قال اللَّه عزّوجلّ ، يابن آدم الحسنة عشر او ازيد و السيئة واحدة او اغفرها . « 1 »
ابن‌كثير و مجمع اين روايت را با اختلاف اندك نقل كرده‌اند . « 2 » انس نيز مىگويد :
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : من هم بحسنة كتب اللَّه له حسنه ، فان عملها كتبت له عشراً و من هم بسيئةٍ لم تكتب عليه حتى يعملها ، فان عملها كتبت عليه سيئة فان تركها كتبت له حسنه ، يقول اللَّه تعالى انما تركها من مخافتى . « 3 »
آنكه بخواهد كار نيكى انجام دهد ، حسنه‌اى براى او نوشته مىشود و چون آن عمل را انجام داد ، ده حسنه براى او نوشته مىشود . ولى هر كه بخواهد خطائى انجام دهد ، چيزى بر او نوشته نمىشود تا گناه را به انجام رساند و چون انجام داد ، يك گناه بر او نوشته مىشود و اگر ترك كرد و ديگر تكرار ننمود خداوند حسنه‌اى را در نامه عملش ثبت مىنمايد ، خدا مىفرمايد : او گناه را به خاطر ترس از من ترك كرده‌است .
يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ . « 4 »
اى فرزندان آدم زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود برداريد و بخوريد و بياشاميد ولى اسراف نكنيد كه خدا مسرفان را دوست نمىدارد .
حضرت صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
صلوا فى نعالكم . « 5 »
( 1 ) - تفسير مجاهد ، ج 1 ، ص 228 . ( 2 ) - ابن‌كثير ، ج 4 ، ص 65 ؛ مجمع‌البيان ، ج 4 ، ص 205 . ( 3 ) - ابن‌كثير ، ج 2 ، ص 205 . ( 4 ) - اعراف ، 31 . ( 5 ) - درالمنثور ، ج 3 ، ص 78 ؛ فتح‌القدير ، ج 2 ، ص 201 .