تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ٢١٣

جزء بيست و هفتم

ما ينطق عن الهوى » فى على بن ابى طالب « إن هو إلا وحى يوحى » أنا أوحيته إليه . « 1 »

سيوطى نيز آورده‌است روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله دستور فرمود در خانه‌هاى اطراف مسجد النبى را كه به مسجد باز مىشد ببندند و تنها در خانه على ( عليه السلام ) باز بماند . حمزه عموى پيامبر از اين كار شكوه كرد كه چرا در خانه عمويش و در خانه ابوبكر و عمر را بسته است و در خانه پسر عمويش را باز گذاشته‌است ؟

حضرت چون متوجه شد اين امر بر برخى گران آمده‌است ، مردم را به مسجد خواند و خطبه‌اى در مدح و ثناى خداوند بيان كرد و فرمود : من درهها را نبستم و نگشودم من شما از مسجد بيرون نكردم و ساكن نگردانيدم سپس به اين آيه اشاره كرد . « 2 » طبرسى نيز آورده‌است وقتى خبر معراج به گوش عتبه فرزند ابولهب رسيد وى نزد حضرت آمد و ضمن طلاق دادن دختر حضرت ، آب دهان به صورت مباركشان انداخت و گفت : به نجم و خداى نجم كافر شده‌اى . حضرت او را نفرين كرد و فرمود : خدا يا سگى را بر او مسلط نما . عتبه به شام گريخت و در يكى از منازل به دوستانش گفت مرا بين خود بخوابانيد . شيرى بر قافله حمله آورد و او را بين رفقايش پاره پاره كرد . « 3 » فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى . « 4 »

تا آنكه فاصله او به اندازه دو كمان و يا كمتر بود .

انس در مورد ميزان تقرب ، روايتى را از حضرت صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه : فاصله‌اش

( 1 ) - فرات ، ص 449 . ( 2 ) - درالمنثور ، ج 6 ، ص 122 . ( 3 ) - مجمع‌البيان ، ج 9 ، ص 287 . ( 4 ) - نجم ، 9 .