تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ١٩٥

جزء بيست و پنجم

جزء بيست و پنجم

جزء بيست و پنجم

. . . قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . . . « 1 »

. . . بگو من از شما هيچ پاداشى را بر رسالتم درخواست نمىكنم جز دوست داشتن نزديكانم .

ابن عباس مىگويد وقتى اين آيه نازل شد از حضرت صلى الله عليه و آله پرسيدم : يا رسول اللَّه قرابات شما كه مودت آنها واجب است كيانند ؟ حضرت فرمود : على و فاطمه و دو فرزند آنها .

على و فاطمه و ولداهما . « 2 »

وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ . « 3 »

هر مصيبتى كه به شما ميرسد به خاطر اعمالى است كه انجام داده‌ايد و بسيارى را نيز عفو مىكند .

وقتى اين آيه نازل شد ، حضرت صلى الله عليه و آله فرمودند :

و الذى نفسى بيده ، ما من خدش بعود و لا اختلاج عرق ، و لا نكبة حجر و لا عثرة قدم ، الّا بذنب و مايعفو اللَّه عنه اكثر . « 4 »

به خدائى كه جانم در قبضه قدرت اوست ، هيچ خراشى از چوبى در بدن نمىافتد و هيچ رگى از جاى خود نمىجنبد و هيچ ضربتى از سنگ وارد نمىشود و هيچ پائى نمىلغزد ، مگر به

( 1 ) - شورى ، 23 . ( 2 ) - درالمنثور ، ج 6 ، ص 7 . ( 3 ) - شورى ، 30 . ( 4 ) - الميزان ، ج 18 ، ص 70 .