تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ١٨٠
جزء بيست و دوم
مجمع نيز اين روايت را نقل كردهاست . « 1 » ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ . « 2 »
سپس اين كتاب را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم از ميان آنها عدهاى بر خود ستم كردند و عدهاى ميانه رو بودند و گروهى به اذن خدا در نيكيها پيشى گرفتند و اين همان فضيلت بزرگ است .
ابودرداء مىگويد : از حضرت صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود :
فاما الذين سبقوا فاولئك يدخلون الجنة به غير حساب ، و اما الذين اقتصدوا فاولئك يحاسب حساباً يسيراً ، و اما الذين ظلموا انفسهم فاولئك الذين يحبسون فى طول المحشر ثم هم الذين تلاقاهم اللَّه برحمته فهم الذين يقولون « الحمد للَّهالذى اذهب عنا الحزن . . . » « 3 »
سابقان بدون محاسبه وارد بهشت مىگردند ، ميانه روها ، محاسبهاى آسان خواهند داشت ولى كسانى كه به خود ستم روا داشتند ، آنان در طول محشر محبوس مىشوند . همانها هستند كه خداوند با رحمت خود به فريادشان مىرسد ، و همانها هستند كه مىگويند سپاس خدائى كه حزن را از ما برداشت كه او غفور و رحيم است .
اين روايت در تفاسير شيعى نيز با اختلاف اندك آمدهاست . « 4 » ابوسعيد خدرى به نقل از حضرت صلى الله عليه و آله در مورد هر سه دسته آوردهاست كه :
( 1 ) - مجمعالبيان ، ج 8 ، ص 231 . ( 2 ) - فاطر ، 32 . ( 3 ) - كنزالعمال ، ج 2 ، ص 28 ؛ فتحالقدير ، ج 4 ، ص 352 ؛ الميزان ، ج 17 ، ص 50 . ( 4 ) - نورالثقلين ، ج 4 ، ص 365 و 366 .