تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ١٧٨

جزء بيست و دوم

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً . « 1 »

اى پيامبر ما تو را گواه و بشارت دهنده و انذاركننده و دعوت كننده به سوى خدا به فرمانش فرستاديم و چراغى روشنى بخش قرار داديم .

امام حسن عليه السلام از حضرت امير و او از آن حضرت صلى الله عليه و آله نقل كرده‌است كه : وى ، اميد دهنده به بهشت براى مطيعان و بيم دهنده به جهنم براى اهل گناه و دعوت كننده به سوى خدا و دين او به اذن و امكان وى است . وى چراغى فروزان است براى خروج از تاريكيهاى جهالت كه نورهاى بصيرت از نور او نور مىگرفتند .

( و مبشراً ) بالجنة من اطاعك ( و نذيراً ) بالنار من عصاك ( و داعيا ) الى اللَّه الى دينه ( باذنه ) بتيسيره ( و سراجاً منيراً ) يستضاء به عن ظلمات الجهالة و يقتبس من نوره انوار البصائر . « 2 »

وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ . « 3 »

كسانى كه به ايشان علم داده شده مىدانند آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده حق است و به راه خداوند عزيز و حميد هدايت مىكند .

قمى در تفسير خود آورده‌است كه رسول خدا فرمودند : چنين شخصى حضرت امير عليه السلام است .

هو اميرالمؤمنين . « 4 »

( 1 ) - احزاب ، 45 و 46 . ( 2 ) - آصفى ، ج 2 ، ص 997 . ( 3 ) - سبأ ، 6 . ( 4 ) - آصفى ، ج 2 ، ص 1008 .