تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ١٥٨

جزء هيجدهم

وَ لَقَدْ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ . « 1 »

ما آنها را به عذاب و بلا گرفتار ساختيم اما آنان نه در برابر پروردگارشان تواضع كردند و نه به درگاهش تضرع مىكنند .

اصبغ بن نباته از حضرت امير عليه السلام نقل نموده‌اند كه فرمود :

قال النبى صلى الله عليه و آله رفع الايدى من الاستكانة ، قلت و ما الاستكانة ؟ قال : اما تقرء هذه الآية فما استكانوا و مايتضرعون . « 2 »

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بلند كردن دستها از استكانت است . مگر اين آيه را نخوانده‌اى فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ .

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ « 3 »

شعله‌هاى سوزان آتش به صورتهايشان نواخته مىشود و در دوزخ چهره‌اى عبوس دارند .

ابوسعيد خدرى از حضرت صلى الله عليه و آله نقل كرده‌است كه : آتش جهنمى را مىگدازد ، سپس لب بالاى او را به هم مىپيچد تا اينكه به وسط سرش مىرسد و لب پائين او فرو مىريزد تا اينكه بر نافش مىافتد .

تشويه النار فتقلِص شفته العليا حتى تبلغ وسط رأسه و تسترخى شفته السفلى حتى تضرب سُرَّتَهُ . « 4 »

ابن‌كثير بخشى از اين روايت را نقل كرده‌است . « 5 » نيز از آن حضرت صلى الله عليه و آله نقل شده‌است كه :

( 1 ) - مؤمنون ، 76 . ( 2 ) - الميزان ، ج 15 ، ص 51 . ( 3 ) - مؤمنون ، 104 . ( 4 ) - سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 10 ؛ قرطبى ، ج 12 ، ص 152 . ( 5 ) - ابن‌كثير ، ج 3 ، ص 268 .