تفسير النبي (ص) (فارسى) — الصفحة ١٢٦
جزء پانزدهم
جزء پانزدهم
جزء پانزدهم
وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً . « 1 »
و آنكس كه سراى آخرت را بطلبد و براى آن سعى و كوشش كند در حالى كه ايمان داشته باشد سعى و تلاش او پاداش داده خواهد شد .
حضرت صلى الله عليه و آله در تبيين و تفسير ارادهء آخرت مىفرمايد :
و من اراد الآخرة فيترك زينة الحيوة الدنيا . « 2 »
كسى كه آخرت را بخواهد ، زينت دنيا را ترك مىگويد .
وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً . « 3 »
هرگز دستت را برگردنت زنجير مكن ( ترك انفاق نكن ) و بيش از حد دست خود را مگشا كه مورد سرزنش قرارگيرى و از كار فرو مانى .
احسار به معناى اقتار مىباشد . حضرت صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
الاحسار ، الاقتار . « 4 »
به روايتى كه امام باقر عليه السلام از پدرانش از حضرت صلى الله عليه و آله نقل نموده‌اند ، توجه كنيد :
إن اللَّه تبارك و تعالى إذا جمع الناس يوم القيامة وعدنى المقام المحمود و هو واف لى به . إذا كان يوم قيامة نصب لى منبر له ألف درجة لا كمراقيكم . فأصعد حتى أعلو فوقه فيأتينى جبرئيل عليه السلام بلواء الحمد فيضعه فى يدى و يقول : يا محمد هذا المقام
( 1 ) - اسراء ، 19 . ( 2 ) - نورالثقلين ، ج 3 ، ص 146 . ( 3 ) - اسراء ، 29 . ( 4 ) - عياشى ، ج 2 ، ص 289 ؛ نورالثقلين ، ج 3 ، ص 159 .