تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٠٦
حضرت مهدى ( عج ) و دشمن خانه‌زاد .
حضرت مهدى ( عج ) و دشمن خانه‌زاد .
حضرت مهدى ( عج ) و دشمن خانه‌زاد . « 1 »
از جمله چهره‌هاى فعّالى كه همزمان با آغاز امامت حضرت مهدى ( عج ) در صحنه سياسى جامعه اسلامى رخ نمود ، جعفر بن على معروف به جعفر كذّاب ، عموى آن حضرت بود . وى از آن جهت كه در مسأله امامت به خدا دروغ بست و مدعى مقامى شد كه خداوند او را بدان مقام نصب نكرده بود و نيز به دروغ ، منكر وجود فرزند براى برادرش امام عسكرى عليه السلام شد « كذّاب » ناميده شد .
از برخى روايات استفاده مىشود كه وى پيش از تولّد توسط بعضى امامان و حتّى پيامبر صلى الله عليه و آله به اين لقب ناميده شده است . امام سجاد عليه السلام به نقل از پدرش و از جدّش نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود :
وقتى فرزندم جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن على بن ابىطالب متولد شد ، او را صادق بناميد ؛ زيرا ديرى نمىگذرد كه در ميان فرزندان او ، همنامى براى وى پيدا مىشود كه بدون شايستگى ، ادعاى امامت مىكند و كذّاب ناميده مىشود . « 2 »
جعفر به جاى تغذيه از پستان امامت و بهره‌ورى از خورشيد تابناكى مانند امام هادى عليه السلام به تاريكى و سيه‌روزى روى آورد و راه عيّاشى ، شرابخوارى و لهو و لعب در پيش گرفت « 3 »
و در اين مسير تا آنجا پيش رفت كه پدرش او را از خانواده خود طرد كرد و او را به منزله نمرود ، فرزند نوح دانست و از شيعيان خواست از وى دورى گزينند . « 4 »
جعفر علاوه بر فساد اخلاقى و اعتقادى كه بارزترين نمود آن ترك نماز و شرابخوارى است ، « 5 »
در عرصه سياسى نيز انحراف‌هاى فاحشى داشت كه همدستى با حكومت عباسى ، جاسوسى عليه بيت امامت ، انكار وجود فرزند براى امام عسكرى عليه السلام و ادعاى امامت پس از آن حضرت ، نمونه‌هاى روشن آن است .
( 1 ) - براى مطالعه در نظر گرفته شده است .
( 2 ) - علل الشرايع ، ص 234 .
( 3 ) - براى آگاهى بيشتر در اين زمينه رجوع كنيد به كمال‌الدين و تمام‌النعمة ، ج 1 ، ص 42 و ج 2 ، صص 475 - 477 ؛ بحارالانوار ، ج 50 ، ص 332 .
( 4 ) - تاريخ الغيبة الصغرى ، ص 299 .
( 5 ) - در توقيع شريف حضرت مهدى ( عج ) به احمد بن اسحاق به اين دو گناه كبيره جعفر تصريح شده است ( ر . ك . بحارالانوار ، ج 50 ، ص 230 ) .