تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٠٦
توطئه عليه امام كاظم عليه السلام
پيروان آن حضرت از شهرهاى مختلف به مدينه و پرداخت وجوه و بدهىهاى شرعى خود به آن بزرگوار ، حكمرانان عباسى را به وحشت انداخت و آنان را وادار به توطئه عليه امام كاظم عليه السلام كرد .
مهدى عباسى براى محدود كردن فعّاليّت‌هاى امام و تحت نظر قرار دادن آن حضرت به والى مدينه دستور داد امام را به بغداد اعزام كند . امام كاظم عليه السلام به بغداد منتقل و روانه زندان شد . « 1 »
از بعضى روايات برمىآيد كه مهدى بيش از يك بار امام را به زندان افكنده است . « 2 »
خليفه عباسى به اين بسنده نكرد ؛ نيمه شبى حُمَيْد بن قَحطَبه را احضار كرد و پس از تعريف و تمجيد از مراتب جان نثارى پدر و برادرش در راه عباسيان ، او را در سحرگاه همان شب مأمور كشتن موسى بن جعفر كرد ؛ ولى چون خوابيد در خواب حضرت على عليه السلام را ديد كه با اشاره به او اين آيه را تلاوت مىفرمايد :
« فَهَلْ عَسَيْتُمْ انْ تَوَلَّيْتُمْ انْ تُفْسِدُوا فِى الْارْضِ وَ تُقَطِّعُوا ارْحامَكُمْ » « 3 »
اگر ( از حق ) روى بگردانيد انتظارى جز اين از شما نمىرود كه در زمين فساد راه انداخته ، پيوند خويشاوندى را قطع كنيد .
مهدى از خواب بيدار شد در حالى كه ترس و وحشت همه وجودش را فرا گرفته بود .
حميد را خواست و دستور خود را پس گرفت . او در پى اين خواب و پاره‌اى ملاحظات سياسى ، حضرت را از زندان آزاد كرد . امام پس از آزادى به مدينه بازگشت . « 4 »
هادى عباسى ، نسبت به مخالفان ، بويژه علويان ، موضع تندترى اتخاذ كرد و آنان را در هر گوشه و كنار مورد تعقيب قرار داد و به كارگزاران خود نوشت : علويان را هر كجا يافتيد دستگير كرده به بغداد بفرستيد . « 5 »
از سوى ديگر ، او كه به موقعيّت و نفوذ پيشواى هفتم شيعيان در ميان سادات و انقلابيون ، آگاهى كامل داشت ، آن حضرت را مسؤول و منشأ اصلى قيام‌هاى علويان عليه
( 1 ) - ر . ك . تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 30 - 31 ؛ تذكرة الخواص ، ص 313 .
( 2 ) - ر . ك . كافى ، ج 1 ، ص 477 ؛ مناقب ، ج 4 ، ص 287 .
( 3 ) - محمد ( 47 ) ، آيه 22 .
( 4 ) - ر . ك . مناقب ، ج 4 ، ص 300 .
( 5 ) - ر . ك . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 404 .