تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — الصفحة ١٥١
شرايط سياسى - اجتماعى
امامت
امامت
امام باقر عليه السلام در سال 95 هجرى پس از شهادت پدر بزرگوارش عهدهدار منصب امامت شد . امامت آن گرامى از سوى امام سجاد عليه السلام بارها تصريح شد . ابو خالد كابلى مىگويد : به على بن حسين عليه السلام عرض كردم : پيشواى بعد از شما چه كسى است ؟
فرمود : فرزندم محمّد كه شكافنده دانش است . « 1 »
شرايط سياسى - اجتماعى
شرايط سياسى - اجتماعى
امام باقر عليه السلام در دوران امامت خود كه حدود نوزده سال به طول انجاميد ، با پنج نفر از زمامداران اموى معاصر بود : وليد بن عبدالملك ، سليمان بن عبدالملك ، عمر بن عبدالعزيز ، يزيد بن عبدالملك و هشام بن عبدالملك . تمام آنان بجز عمر بن عبدالعزيز كه نسبتاً عدالتخواه بود ، در ستمگرى و جنايت دست كمى از نياكان خود نداشتند و همواره سدّ راه اسلام و باعث اذيّت و آزار مسلمانان بويژه پيشواى آنان امام باقر عليه السلام مىشدند . آنان به همان مقدار كه به بنىاميّه مىرسيدند نسبت به علويان و شيعيان سخت مىگرفتند و آنان را از نظر سياسى و اقتصادى در تنگنا قرار مىدادند . به عنوان نمونه هشام بن عبدالملك در نامهاى به كارگزاران خود نوشت :
نسبت به شيعيان سخت گرفته آنان را تحت فشار قرار دهيد . . . خونشان را بريزيد و از حقوق عمومى محرومشان كنيد . « 2 »
مورخان به جهت اتخاذ اين سياستهاى خشن ، عصر حكومت وى را از نظر سياسى دشوارترين دورانها براى مردم ذكر كردهاند . « 3 »
تشديد فشار و خفقان بر مخالفان ، به مردم عادى محدود نمىشد بلكه از آنجا كه غاصبان خلافت اسلامى خود را فاقد صلاحيّتهاى لازم براى احراز مقام خلافت و
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 46 ، ص 230 .
( 2 ) - الشيعة والحاكمون ، ص 114 .
( 3 ) - ر . ك : مروج الذهب ، ج 3 ، ص 205 ؛ مختصر تاريخ العرب ، ص 139 .