تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — الصفحة ١٤٧
شهادت امام عليه السلام
شهادت امام عليه السلام
شهادت امام عليه السلام
امام سجّاد عليه السلام در دوران 34 ساله امامت خود با پنج تن از خلفاى اموى از خاندان ابوسفيان و مروان معاصر بود : يزيد بن معاويه ، معاوية بن يزيد ، مروان بن حكم ، عبدالملك بن مروان و وليد بن عبدالملك . وليد بن عبدالملك مانند ديگر زمامداران ستمگر آن زمان فرد جنايت پيشه و زورگويى بود و سياست پدرش را در باز گذاشتن دست حجاج براى فشار بر شيعيان دنبال كرد . وى از شهرت و محبوبيّت روزافزون امام چهارم و از شخصيّت الهى و نفوذ روحانى و معنوى آن حضرت در ميان قشرهاى مختلف مردم بشدّت رنج مىبرد . او مىترسيد مردم گرد آن بزرگوار جمع شده براى سلطنت و حكومت وى ايجاد خطر كنند . از اين رو ، نتوانست وجود آن گرامى را تحمل كند و سرانجام وى را - پس از يك زندگى سراسر رنج و مبارزه - در 25 محرّم سال 95 هجرى به‌وسيلهء هشام بن عبدالملك مسموم كرد و به شهادت رسانيد . « 1 »
هم‌اكنون قبر آن بزرگوار در قبرستان بقيع در كنار قبور پاك امام مجتبى ، امام باقر و امام صادق عليهم السلام بدون گنبد و بارگاه است .
( 1 ) - مصباح كفعمى ، ص 509 و 522 ( جدول ) البته ايشان در صفحه 522 در جدول روز شهادت را 22 محرم ذكر كرده‌است .