تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — الصفحة ١٢٦
1 - قطع نفوذ دينى ساختگى امويان
براى درك و دستيابى به آثار و نتايج انقلاب حسينى بايد اهداف و نتايج قيام را در ماوراى پيروزى ظاهرى و دستيابى به حكومت و قدرت جستجو كنيم ؛ زيرا دلائل و قراين فراوان گواه آن است كه ابا عبداللّه عليه السلام از سرنوشتى كه در انتظارش بود آگاهى داشت . « 1 »
بنابراين هدف قيام حسينى بطور قطع دستيابى به پيروزى فورى نبود ، چه آنكه امام عليه السلام مىدانست در آن شرايط ، تحقق اين هدف امكان‌پذير نيست .
قيام امام حسين عليه السلام اهداف خاص خود را دنبال مىكرد ؛ اهدافى كه در سخنان آن حضرت در موقعيّتهاى مختلف مورد اشاره قرار گرفته است . در زير به پاره‌اى از بركات و آثار اين انقلاب الهى اشاره مىكنيم .
1 - قطع نفوذ دينى ساختگى امويان
1 - قطع نفوذ دينى ساختگى امويان
امويان براى اينكه وانمود كنند جانشينان پيامبرند و حكومتشان طبق تقدير الهى است ، از عقايد دينى مردم بهره‌بردارى مىكردند و هدفشان از اين سياست اين بود كه هرگونه جنبش احتمالى را پيشاپيش محكوم سازند و به نام دين اين حق را براى خود قائل شوند كه هرگونه تمردى را هر چند در خواسته‌هاى خود حق دار باشند ، در هم بكوبند .
اينك براى اينكه روشن شود امويان تا چه حد روى اعمال كثيف خود سرپوشى از دين مىگذاشتند دو نمونه تاريخى از خود انقلاب امام حسين عليه السلام نقل مىكنيم :
ابن زياد در خطبه‌اى كه ضمن آن مردم را از يارى مسلم بازداشت گفت : « وَاعْتَصِمُوا بِطاعَةِ اللَّهِ وَ طاعَةِ ائِمَّتِكُمْ » « 2 »
از دستور خدا و پيشوايان دينى خود اطاعت كنيد .
عَمْرِو بْنِ حَجَّاج زُبَيدى - يكى از فرماندهان سپاه اموى در كربلا - وقتى ديد بعضى از سپاهيان به حسين عليه السلام پيوسته در ركاب او جنگ مىكنند فرياد زد : اى اهل كوفه از امير خود اطاعت كنيد و همراه جماعت باشيد و در كشتن كسى كه از دين خارج شده و با امام
( 1 ) - براى نمونه به يك مورد از سخنان آن حضرت كه هنگام خروج از مكه به مقصد عراق ايراد كرده اشاره مىكنيم : « مرگ همچون گردنبند عروس به گردن انسان بسته است و من همانند علاقه يعقوب به يوسف به زيارت نياكانم مشتاقم . از همين جا نقطه‌اى را كه در آنجا به شهادت مىرسم مىبينم و مىبينم گرگان بيابان بندهاى بدنم را قطعه قطعه مىكنند . . . هر كس مىخواهد در اين راه خون بدهد و به لقاء اللّه برسد آماده حركت باشد . من بامداد فردا حركت مىكنم . » ( لهوف ، ص 41 )
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 368 .