هشام بن الحكم ، مدافع حريم ولايت ( فارسي ) — الصفحة ١٨٨

65 - ترجمهء معاوية بن وهب

نباشد " ليس كمثله شئ وهو السميع البصير " .

سپس شناسائى فرستاده أو وگواهى دادن به نبوتش لازم است ، وأقل مراتب

شناسائى پيغمبر اقرار به نبوت آن سرور وايمان به اين است كه قرآن را از جانب خدا

آورده وأوامر ونواهى أو از جانب پروردگار است .

سپس شناسائى امام وپيشواى زمان با نام ونشان وصفت مخصوص در هر

حالي از حالات ، يعنى چه در حال آزادى وچه در حال خفقان وتقيه لازم است .

وكمترى حد معرفت امام اين است كه بدانى وى در جميع صفات به استثناى نبوت

عديل پيغمبر است ، وپس از پيغمبر مقام زمامدارى وولايت به أو منتقل مىشود .

فرمان أو فرمان خدا وپيغمبر وطاعت أو طاعت ايشان است . ونيز بدانى كه امام

وپيشواى مسلمانان بعد از پيغمبر ، " علي بن أبي طالب " ( ع ) وپس از وى " حسن

بن علي ( ع ) " سپس " حسين بن علي ( ع ) " بعد " علي بن الحسين " ( ع ) پس از أو

" محمد بن علي ( ع ) " است وپس از ايشان پيشواى مسلمانان " من " مىباشم وبعد از

" من " فرزندم " موسى بن جعفر " ( ع ) وپس از أو فرزندش " علي بن موسى " ( ع ) سپس

فرزندش " محمد بن علي " ( ع ) سپس " فرزندش علي بن محمد ( ع ) " آنگاه فرزندش " حسن بن علي "

( ع ) ومعتقد باشى كه " حجت دوازدهم " از أولاد " امام حسن عسگرى ( ع ) " است .

سپس فرمود : اى " معاوية " ( 1 ) قانوني براي تو بيان كردم كه أساس وپايه عمل

تو مىباشد كارت را بايد بر اين أساس قرار دهى چنانچه بعقيده اى كه اظهار كردى

مرده بودى ، به بدترين حالات گرفتار بودى . فريب كساني را كه مىگويند خدا با چشم

سر ديده مىشود مخور . اين اشخاص عجيب تر از اين گفتار هم دارند ، مگر به آدم -

أبو البشر نسبت بد وناروا ندادند ؟ ! مگر به إبراهيم نسبت نابجا ندادند ؟ ! آيا

به داود پيغمبر نسبت زنا وقتل نفس ندادند ؟ ! يا آنكه نسبت به يوسف صديق نسبت

( 1 ) - عده يى از رواة ومحدثين " معاوية بن وهب " نام دارند ومذكور در اين روايت " معاوية بن وهب بجلى كوفي مكنى به أبو الحسن " مىباشد كه " شيخ طوسي ره " أو را از أصحاب " امام صادق " شمرده و " نجاشي " از أصحاب " امام صادق وامام كاظم " شمرده به هر جهت أرباب رجال وى را از موثقين و - روايتش را صحيح ومورد اعتماد معرفى كرده اند وكتابي هم راجع به فضائل حج به أو نسبت داده اند .