تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — الصفحة ٩٧
مهدى عباسى و امام كاظم ( ع )
با ظهور مقنّع جان تازه‌اى گرفته بودند به مبارزه برخاست . « 1 »
در عين حال ، محبوبيّت و موقعيّت روز افزون موسىبن جعفر ( ع ) در ميان توده‌هاى مردم مسلمان ، خليفهء عباسى را بر آن داشت تا در برابر آن حضرت موضعگيرى نمايد كه در ذيل به چند نمونهء آن اشاره مىكنيم .
در يكى از سالها مهدى پس از فراغت اعمال حج عازم مدينه شد و در مجلسى عمومى با پيشواى شيعيان ديدار كرد و براى آنكه به گمان خود از نظر علمى ، امام ( ع ) را بيازمايد ، مسأله حرمت شراب از نظر قرآن را مطرح كرد و پرسيد : آيا شراب در قرآن تحريم شده است ؟ مردم هر چند مىدانند كه از نوشيدن آن نهى شده ولى نمىدانند كه محكوم به حرمت نيز شده است . امام ( ع ) فرمود :
« شراب در قرآن محكوم به حرمت است ، آنجا كه مىفرمايد :
« قُلْ انَّما حَرَّمَ ربّىَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَالْاثْمَ وَالْبَغْىَ بِغَيْرِ الْحَقِّ » « 2 »
بگو : پروردگار من همهء كارهاى زشت را ، چه آشكار باشد چه پنهان حرام كرده است ، و همچنين گناه و ستم بنا حق را .
منظور از « اثم » در اين آيه همان شراب است . زيرا خداوند در آيه ديگر مىفرمايد :
« يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فيهِما اثْمٌ كَبيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ اثْمُهُما اكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما » « 3 »
درباره شراب و قمار از تو سؤال مىكنند ، بگو : در آنها گناه و زيان بزرگى است ، و منافعى ( از نظر مادى ) براى مردم دربردارد ، ولى گناه آنها از نفعشان بيشتر است .
( 1 ) - مختصر تاريخ العرب ، ص 214 و تاريخ الخلفا ، ص 273 .
( 2 ) - اعراف ( 7 ) ، آيه 33 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) ، آيه 219 .