تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٢
ب - رفتار و اخلاق اجتماعى : جود و بخشش
زندگى زاهدانهء او تجليل مىكرد . « 1 »
، و گاهى ياران و پيروان خود را به بى اعتنايى نسبت به دنيا و ارج نهادن به شخصيت الهى و معنوى خويش ترغيب مىكرد كه در ذيل به دو نمونه اشاره مىكنيم .
« 1 - اهينوُا الدُّنيا وَ تَهاوَنُوا بِها ، فَانَّها ما اهانَها قَوْمٌ الّا هَنَّأهُمُ اللَّهُ الْعَيْشَ وَما اعَزَّها قَوْمُ الّا تَعَبُوا وَ نَلُّوا » « 2 »
دنيا را خوار و سبك بشماريد ؛ چرا كه هيچ گروهى آن را سبك و بى مقدار نكرد مگر آن كه خداوند زندگى را بر ايشان گوارا و مبارك گردانيد و هيچ گروهى آن را عزيز و گرامى نداشت مگر آن كه به رنج افتادند و خوار گشتند .
« 2 - انَّ اعْظَمَ النَّاسِ قَدْراً الَّذى لا يَرى الدُّنيا لِنَفْسِهِ خَطَراً اما انَّ ابدانَكُمْ لَيْسَ لَها ثَمَنُ الا الجَنَّةَ فلا تَبيعُوها بِغَيْرِها » « 3 »
همانا برترين و بزرگوارتين مردم در قدر و منزلت ، كسى است كه دنيا را به عنوان يك مقام و مرتبت بلند براى خود نبيند ؛ بدانيد كه براى وجود شما بهايى جز بهشت نيست ؛ بنابراين آن را بجز بهشت نفروشيد .
ب - رفتار و اخلاق اجتماعى : جود و بخشش
ب - رفتار و اخلاق اجتماعى : جود و بخشش
جود و سخاوت ، از بارزترين صفات پيشواى هفتم عليه السلام بود . آن گرامى امكانات مالى خود را كه از راه زراعت و كشاورزى به دست آورده بود ، در اختيار نيازمندان مىگذاشت ؛ چندانكه كيسه‌هاى بخشش وى ضرب المثل مردم مدينه شده بود و مردم به يكديگر مىگفتند : « تعجب از كسى است كه كيسهء بذل و بخشش موسى بن جعفر عليه السلام به وى ريده باشد ولى باز هم اظهار تنگدستى كند . » « 4 »
ابن صباغ مالكى در وصف سخاوت آن گرامى مىنويسد :
( 1 ) - ر . ك : كافى ، ج 2 ، ص 134 .
( 2 ) - علام الدين ، ديلمى ، ص 280 .
( 3 ) - تحف العقول ، ص 389 .
( 4 ) - عمدة طالب ، ص 196 .