تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — الصفحة ٣١
3 - زهد
است . « 1 »
امام كاظم عليه السلام بيشتر روزها را روزه مىداشت و روشش چنين بود كه پس از نماز مغرب افطار مىكرد . « 2 »
انس با قرآن
انس با قرآن
كلام الهى ، رفيق و مونس موسى بن جعفر عليه السلام درتنهاييهايش بود . آن گرامى قرآن را در زيباترين لحن و با تدبر و تأمل تلاوت مىكرد و به هنگام تلاوت ، اندوهگين مىشد و شنوندگان از اندوه ايشان مىگريستند . « 3 »
به آيات وعدو وعيد كه مىرسيد آنها رابر وجود مباركش عرضه مىداشت ، در حالى كه قطرات اشك برگونه هايش جارى مىگشت . « 4 »
3 - زهد
3 - زهد
پيشواى هفتم عليه السلام در بالاترين مرتبه زهد و بى رغبتى به دنيا و مظاهر و زخارف فريبنده آن قرار داشت و جز در حدّ ضرورت و تقويت بعد معنوى و روحيّه بندگى و انجام وظيفه خطير امامت ، از نعمتهاى دنيوى بهره نمىگرفت . ابراهيم بن عبد الحميد ، مقام زهد آن حضرت را چنين بيان مىكند :
« بر آن حضرت در مصلآيش وارد شدم . در اتاقش چيزى جز زنبيلى از ليف خرما ، شمشيرى آويز و قرآن نديدم . » « 5 »
مظاهر زهد ، علاوه بر سيرهء امام كاظم عليه السلام در سخنان ارزشمند او نيز نمايان است . آن حضرت گاهى از ياران زاهد و وارستهء رسول خدا صلى الله عليه و آله همچون ابوذر ، ياد و از سيره و
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 220 ؛ عيون الاخبار الرضا ، ج 1 ، ص 95 .
( 2 ) - ارشاد ، ص 298 .
( 3 ) - ارشاد ، ص 298 .
( 4 ) - دلادل الامامة ، ص 156 .
( 5 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 100 .