پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — الصفحة ٨٢

پرسش 16

2 . عبوديت قراردادى ؛ چنين عبوديتى ، ناشى از غلبه و پيروزى انسانى بر انسان ديگر در ميدان جنگ است .

دين اسلام ، اين نوع عبوديت را تحت شرايطى خاص كه در فقه بيان شده ، پذيرفته است . اختيار افرادى كه در جنگ به دست مسلمانان اسير مىشوند ، با حاكم شرع است و او مىتواند يكى از راه‌هاى سه‌گانه را برگزيند ؛ آزادسازى اسيران بدون دريافت غرامت ، آزاد كردن آنان در مقابل اخذ غرامت و در اسارت نگهداشتن آن‌ها .

در صورت سوم ، فرد اسير « عبد » مسلمانان محسوب مىشود و به همين دليل در كتب فقهى ، بابى به نام « عبيد و اماء » منعقد شده است .

به عنوان مثال ، قرآن مىفرمايد :

وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمْ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ . « 1 »

« مردان و زنان بى همسرِ خود را همسر دهيد . همچنين غلامان و كنيزان صالح و درستكارتان را ؛ اگر فقير و تنگدست باشند . خداوند از فضل خود آنان را بىنياز مىسازد . خداوند گشايش دهنده و آگاه است . »

در اين آيه ، خداوند اسيران جنگى را بندگان و كنيزان مسلمانان مىداند و مىفرمايد : . . . عِبَادِكُمْ وَ إِمَائِكُمْ . . . . در اينجا « عبد » به نام غير خداوند اضافه شده است .

3 . عبوديت ؛ در اينجا عبوديت به معناى اطاعت و فرمانبردارى است

( 1 ) . نور : 32