پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — الصفحة ٦٦
پرسش 9
- « اين ، در صحيفه‌هاى نخستين ، در كتاب ابراهيم و موسى است . » « 1 »
* تاريخ گواه است كه در صدر اسلام ، « مصحف » در بارهء دفتر يا كتاب جلد شده به كار مىرفت . حتى پس از درگذشت پيامبر ، مصحف نام قرآن نبود ، بلكه هر كتاب مجلّدى را مصحف مىگفتند .
- ابن ابى داوود سجستانى در بارهء گردآورى قرآن در مصحفى ، از محمد بن سيرين نقل مىكند : وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله درگذشت ، على عليه السلام سوگند ياد كرد رداء بر دوش نيندازد مگر براى نماز جمعه ، تا اين‌كه قرآن را در مصحفى جمع كند .
- ابو العاليه نقل مىكند :
« آنان قرآن را در خلافت ابو بكر در مصحفى گرد آوردند . »
وى همچنين نقل مىكند :
« عمر بن خطاب فرمان به گردآورى قرآن داد و او اول كسى است كه قرآن را در مصحف جمع كرد . » « 2 »
اين جمله‌ها حاكى است كه در آن روزگار ، مصحف به معناى دفتر بزرگ و يا كتابى مجلد بوده كه اوراق را از پراكنده شدن حفظ مىكرده ، سپس به مرور زمان اختصاص به قرآن يافته است .
* روايات پيشوايان ما حاكى است ، حتى در زمان آنان ، لفظِ مصحف به معناى كتاب و يا دفتر مكتوب بوده است .
- امام صادق عليه السلام فرمود :
« هركس قرآن را از روى مصحف ( برگ‌هاى مجلد ) بخواند ، از
( 1 ) . اعلى : 18 و 19
( 2 ) . كتاب المصاحف ، نگارش حافظ ابوبكر عبداللَّه‌بن ابى داوود سجستانى ، صص 10 - 9