پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — الصفحة ٣٥
2 . سبّ صحابه
اين سبّ و دشنام كيست ؟ تا گريبان او را بگيريم نه شيعه را ، كه هرگز صحابه‌اى را سبّ نكرده و شيعيان دوستدار همهء كسانى هستند كه پيامبر را ديده‌اند ، جز آنان كه از راه حق منحرف شده باشند .
البته از كسانى كه پيروى از پيامبر نكرده و از مسير و راه او منحرف شده‌اند تبرّى مىجويند ، نه اين‌كه او را سبّ كنند و ناسزار گويند .
در اينجا به نقل دو اثر مىپردازيم تا روشن شود چه كسانى سبّ صحابه را رواج دادند :
* مسلم درصحيح‌خود ، ازعامر ، فرزند سعدبن ابىوقاص‌نقل‌مىكند :
« أمر معاويةُ بن أبي سفيان سعداً ، فقالَ : مَا مَنعَك أن تسبّ أبا تراب ؟ فقال : أما ما ذكرت ثلاثاً قالهنّ رسول‌اللَّه فلن أسبَّه . . . » . « 1 »
« معاوية بن ابى سفيان ، به سعد وقاص فرمان داد كه على را سبّ كند وگفت : چه چيزى تو را از دشنام دادن به ابوتراب بازداشته است ؟
سعد پاسخ داد : هرگاه سه مطلب را كه رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله در بارهء او گفته ، به خاطر مىآورم ، هرگز او را دشنام نمىدهم . »
و آن سه چيز را بيان كرد ، كه ما از بيان آن‌ها خوددارى مىكنيم .
وجود اين حديث در صحيح‌ترين كتاب‌ها ، گواه آن است كه پايه‌گذار سبّ صحابه ، آن هم بر شخصيت والايى مانند على عليه السلام ، معاويةبن ابى سفيان است . او بود كه اين سنت زشت را در ميان امت جا انداخت و رواج داد ، كه متأسفانه سلفىها بر او طلب رضايت مىكنند .
* ابن عبد ربه در اخبار معاويه مىنويسد :
( 1 ) . صحيح مسلم ، باب فضائل علىّبن أبى طالب ، ضمن حديث 2404