پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — الصفحة ٢٢٧
پرسش 86
پرسش 86
پرسش 86
آيات زيادى هست كه خداوند در آن ، اصحاب را مىستايد ولى شيعيان مىگويند : اصحاب در دوران حيات پيامبر صلى الله عليه و آله مؤمن بوده‌اند ، امّا بعد از وفات او مرتد شده‌اند ، اين عجيب نيست ؟
پاسخ
برخى از آيات را كه سند فضيلت براى اصحاب شمرده شده ، اختصاص به آن‌ها ندارد ، بلكه به صورت قضاياى كلى است كه صحابه و تابعين و تمام مسلمانانى را كه در طول زمان مىآيند و به پيامبر صلى الله عليه و آله ايمان مىآورند ، شامل مىشود ، مانند :
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ اْلأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ اْلإِنْجِيلِ . . . .
« آنان كه از فرستاده و پيامبرِ امّى پيروى مىكنند ، كه او را در تورات و انجيل ، كه نزدشان هست ، ثبت شده مىيابند . . . . »
اوّلًا : اين آيه به قرينهء « مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ » مربوط به اهل كتاب است ؛ كسانى از اهل كتاب كه پيامبر را با نشانه‌هايش در آن كتاب‌ها مىيابند و به او ايمان مىآورند و يارىاش مىكنند . . . .
بنابراين ، ارتباطى به غير آن گروه ندارد و اگر هم كلى باشد ، همهء مسلمانان را در طول تاريخ در بر مىگيرد .