تاريخ تشيع در ايران (فارسى) — الصفحة ٣٧

4 . دلايل و مستندات روايى در اثبات اصل ولايت و امامت

برترى حضرت على ( ع ) دلالت دارد ؛ مثل آياتِ ذوى القربى ، مباهله ، ليلة المبيت ، هل اتى و . . .

كه مجال طرح آنها در اين نوشته نيست . « 1 »

4 . دلايل و مستندات روايى در اثبات اصل ولايت و امامت

4 . دلايل و مستندات روايى در اثبات اصل ولايت و امامت

افزون بر نصوص قرآنى ، اماميه براى اثبات شايستگى على ( ع ) به مقام ولايت و جانشينى پيامبر ( ص ) ، به رواياتى كه مبيّن فضيلتها و نيز ويژگىهاى آن حضرت است ، استناد كرده‌اند .

مشهورترين اين روايات عبارت‌اند از :

1 . تربيت على ( ع ) در خانهء پيامبر ( ص ) ؛

2 . شنيدن صداى وحى ؛

3 . سبقت در اسلام آوردن ؛

4 . حديث يوم الدّار ( سبقت در آشكار كردن اسلام ) ؛

5 . عقد اخوّت ( برادرى ) پيش از هجرت و پس از هجرت ؛

6 . ليلة المبيت ؛

7 . پيشگامى على ( ع ) در جنگها ( بدر ، احد ، خندق و . . . ) ؛

8 . حديث سدُّوا الابواب ؛

9 . حديث مشهور لا فتى الّا على ( در احد ) ؛

10 . حديث مشهور ضربة على ( ع ) ( در خندق ) ؛

11 . حديث طير ؛

12 . حديث رايت ( در غزوه خيبر ) ؛

13 . حديث منزلت ( در غزوه تبوك ) ؛

14 . حديث نجوا ( در غزوه طائف ) ؛

15 . حديث خاصف النعل ( در غزوه طائف ) ؛

16 . حديث نفس ( در اعلام سوره برائت ) ؛

( 1 ) . براى اطلاع بيشتر از اين آيات ر . ك : نهج‌الحق و كشف الصدق ؛ الصراط المستقيم . . . ، ج 1 ؛ دلائل الصدق ، ج 2 و در بيشتر تفاسير ، ذيل سوره‌هاى شورا ، 23 ؛ اسراء ، 26 ؛ آل عمران ، 59 - 64 ؛ بقره ، 297 ؛ و سورهء انسان ( هل اتى ) .