تاريخ تشيع در ايران (فارسى) — الصفحة ١٥

2 . انشعابات شيعه

ابن حزم نيز گفته است : شيعه به كسى گفته مىشود كه معتقد است على ( ع ) پس از پيامبر ( ص ) برترين مردم و سزاوارترين به امامت است . « 1 »

محمد جواد مغنيه مىنويسد : تشيع عبارت است از ايمان به وجود نص از جانب پيامبر ( ص ) بر امامت على ( ع ) و خلافت او ، بدون آنكه در حق او يا فرزندانش غلو شده باشد . « 2 »

علامه طباطبايى نيز مىنويسد : شيعه در لغت به معنى پيرو مىباشد - و در اصطلاح - به كسانى گفته مىشود كه جانشينى پيامبر اكرم ( ص ) را حق اختصاصى خانواده رسالت مىدانند و در معارف اسلام پيرو مكتب اهل‌بيت ( ع ) مىباشند .

شيعه اعتقادى ( يعنى كسانى كه در زمان پيامبر ( ص ) با توصيه‌هاى آن حضرت معتقد به امامت حضرت على ( ع ) پس از پيامبر ( ص ) بودند گرچه اصطلاح شيعه بر آنها بار نمىشد ) ، نخستين بار در زمان رسول خدا ( ص ) به پيروان حضرت على ( ع ) اطلاق شد . « 3 »

و پيامبر اكرم ( ص ) در روايات متعددى ، آينده‌اى روشن را به حضرت على ( ع ) و شيعيانش بشارت داده است . « 4 »

2 . انشعابات شيعه

مذهب شيعه تا زمان امام حسين ( ع ) هيچ‌گونه انشعابى نپذيرفت ، ولى پس از شهادت آن حضرت ، اكثريت شيعه به امامت على بن الحسين ( ع ) - سجاد ( ع ) - قائل شدند و اقليتى معروف به كيسانيه ، پسر سوم حضرت على ( ع ) ، محمد بن حنفيه را امام و مهدى موعود دانستند ، كه در كوه رَضوى غايب شده و روزى ظاهر خواهد شد . پس از امام سجاد ( ع ) و در زمان امامان ( ع ) پس از ايشان در طول تاريخ انشعابات ديگرى نيز در شيعه صورت گرفت كه از اغلب آنها جز نامى در كتاب‌ها نمانده است . « 5 »

امروزه تنها سه گروه از آنها در جهان باقى

( 1 ) . على بن احمد ، ابن حزم ، الفصل فى الملل و الاهواء و النحل ، ج 2 ، ص 226 .

( 2 ) . محمدجواد ، مغنيه ، الشيعه فى الميزان ، ص 33 .

( 3 ) . ابوحاتم رازى ، حاضر العالم الاسلامى ، ج 1 ، ص 188 .

( 4 ) . محمد محمدى رىشهرى ، ميزان الحكمة ، ج 2 ، ذيل عنوان « شيعه » .

( 5 ) . ر . ك : شيعه در اسلام ، ص 32 - 34 .