بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — الصفحة ٢٤٦

داستان ابن سرح

بود : . . . فَعَمُوا وَ صَمُّوا . . . « 1 » ، و چون پيامبر رحلت فرمود : . . . ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ . . . « 2 » تا هنگامى كه امير المؤمنين عليه السّلام خلافت را به دست گرفت ، امام عليه السّلام فرمود : ( سپس دوباره كور و كر شدند ) يعنى پس از آن حضرت تاكنون .

[ 240 ] ابو عبيده حذّاء از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه پيرامون اين فرمودهء الهى :

لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ . . . « 3 » فرمود : مسخ شدن آنها به خوك به نفرين آن حضرت بود و مسخ شدن آنها به ميمون با زبان عيسى بن مريم عليه السّلام نقش بست .

[ 241 ] عمران بن ميثم از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه كسى اين آيه را : . . . فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ « 4 » بر امير المؤمنين عليه السّلام بخواند ، و حضرت عليه السّلام فرمود : آرى ، به خدا سوگند كه آنها پيامبر را به سخت‌ترين گونه تكذيب كردند ولى جملهء : « لا يُكَذِّبُونَكَ » به تشديد نيست بلكه « لا يُكَذِّبُونَكَ » به تخفيف است ، يعنى چيز باطلى نياوردند كه بدان وسيله دعوت حق تو را دروغ سازند و از بين ببرند .

داستان ابن سرح

داستان ابن سرح

[ 242 ] ابو بصير مىگويد : از يكى از دو امام باقر و صادق عليه السّلام پيرامون تفسير اين آيهء شريفه : . . . وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ . . . « 5 » پرسيدم . فرمود : اين آيه در بارهء ابن ابى سرح نازل شد كه عثمان او را به

( 1 ) « پس كور و كر شدند » ( سورهء مائده / آيهء 71 ) . ( 2 ) « آن گاه خدا توبه‌شان را پذيرفت » ( سورهء مائده / آيهء 71 ) . ( 3 ) « از بنى اسرائيل آنان كه كافر شدند به زبان داود و عيسى بن مريم لعنت شدند » ( سورهء مائده / آيهء 78 ) . ( 4 ) « ولى اينان تنها تو را تكذيب نمىكنند بلكه اين ستمگران سخن خدا را انكار مىكنند » ( سورهء انعام / آيهء 33 ) . ( 5 ) « كيست ستمكارتر از آن كس كه به خدا دروغ بست يا گفت كه به من وحى شده و حال آنكه به او هيچ چيز وحى نشده بود » ( سورهء انعام / آيهء 93 ) .