بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — الصفحة ١٠٧

سخنى از على بن الحسين عليه السّلام در مسجد پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ( در موعظه )

مگريزيد و بسوى خوشگذرانيهاتان و مسكن‌هاى خويش باز گرديد ، شايد بازپرسى شويد .

پس چون بديشان عذاب رسيد : قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ « 1 » ، و سوگند به خدا كه اين پندى است براى شما و تهديدى است اگر پند پذيريد و بهراسيد .

سپس سخن خداوند در قرآن به اهل معصيت و گناه برگشته و مىفرمايد : وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ « 2 » . اگر بگوييد اى مردم :

منظور خداوند از اين ، مشركان است ، چگونه مىشود اين سخن را گفت و حال آنكه در دنبالش مىفرمايد : وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ « 3 » .

اى بندگان خدا ! بدانيد كه براى مشركان ميزانى برپا نشود و نامهء عملى به ميان نيايد و همانا بدون هيچ حسابى يكسره به دوزخ محشور مىشوند ، و نصب ميزانها و نشر نامه‌هاى اعمال براى اهل اسلام است .

اى بنده‌هاى خدا ! از خدا بپرهيزيد و بدانيد كه خداوند عزّ و جلّ ، خرّمى زودگذر دنياى فانى را براى هيچ يك از دوستانش دوست ندارد و آنان را به آن و خرّمى گذراى آن تشويق نكرده است و دنيا و اهلش را آفريده تا بيازمايد كه كداميك از آنها براى ديگر سراى خود ، خوش كردارند ، و سوگند به خدا كه پروردگار در بارهء آن ، مثل‌ها زده و آياتى

( 1 ) گفتند : « اى واى بر ما كه ما واقعا ستمگر بوديم ، سخنانشان پيوسته همين بود ، تا آنان را دروشدهء بىجان گردانيديم » ( سورهء انبياء / آيهء 14 و 15 ) . ( 2 ) « و اگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنان برسد ، خواهند گفت : اى واى بر ما كه ستمكار بوديم ( سورهء انبياء / آيهء 46 ) . ( 3 ) « و ترازوهاى داد را در روز رستاخيز مىنهيم ، پس هيچ كس [ در ] چيزى ستم نمىبيند ، و اگر [ عمل ] هموزن دانهء خردلى باشد آن را مىآوريم و كافى است كه ما حسابرس باشيم » ( سورهء انبياء / آيهء 47 ) .