تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — الصفحة ٨٤
مسجدها و جاىهايى كه رسول خدا ( ص ) در آنها نماز گزارد
راوى گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله به خانه او آمد و فرمود : كجا دوست دارى نماز بگزارم ؟
او به جايى از خانه اشاره كرد و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در آن نماز خواند . « 1 »
229 - ابوغسان براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از ابن ابىذئب ، از نافع وابستهء ابوقتاده ، از ابوهريره نقل كرد كه گفته است : پيامبر صلى الله عليه و آله در آبخور گاهى كه در بيابان واقع در راه بدر قرار داشت ، اردوى مسلمانان را سان ديد و در همان جا نماز خواند . « 2 »
230 - ابن ابىيحيى ، از خالد بن رباح ، از مطّلب بن عبداللَّه نقل كرد كه پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان بنى ساعده نماز خواند و در سقيفه آنان نشست . آن حضرت به غارى كه در احد هست وارد نشد اما در مسجدى كه در كنار شيخان « 3 »
قرار داشت نماز خواند ، همان جا خوابيد ، نماز صبح روز نبرد احد را نيز همان جا خواند و سپس از آنجا راهى احد شد « 4 »
231 - ابوغسان گويد : عبدالعزيز بن عمران ، از ابىّبن [ عباس ] « 5 »
، از سعد نقل كرده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجدى كه در جوار بدائع در كنار شيخان است نماز خواند و تا صبح همان جا خوابيد .
شيخان نام دو دژ هستند . « 6 »
232 - گفت : عبدالعزيز ، از زبير بن موسى مخزومى ، از محمد بن عبداللَّه‌بن عبداللَّه‌بن
( 1 ) . حديث را طبرانى در معجم الكبير ( ج 18 ، ش 50 - 53 ) نقل كرده است .
( 2 ) . سند حديث ضعيف است ؛ مشتمل است بر عبدالعزيز بن عمران كه او را ضعيف دانسته‌اند . پاورقى حديث شماره 230 را بنگريد .
( 3 ) . شيخان نام دو دژ است كه در سمت والج قرار داشته و مسجدى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن نماز گزارد درجلوى آن واقع بوده است . بنگريد به : وفاء الوفا ، ج 4 ، ص 1249 .
( 4 ) . حديث مرسل است . مطّلب بن عبداللَّه كه در سند حديث از او نام برده شده همان ابن حنطب است .
( 5 ) . متن ابن شبه اين نام به تصحيف « عياش » ضبط شده و درست همان عباس است كه ميزان هم بر آن گواهىمىدهد .
( 6 ) . سند حديث ضعيف است ؛ عبدالعزيز بن عمران پسر عبدالعزيز بن عمر بن عبدالرحمان بن عوف زهرى مدنى ، راويى متروك است كه نوشته هايش در آتش سوخت و ازبر نقل حديث كرد و از همين روى خطايش بسيار شد ، بنگريد به تقريب ( ش 4128 ) . ابىّ بن عباس نيز همان ابن سهل بن سعد ساعدى است كه ذهبى در ميزان ( 273 ) درباره‌اش مىنويسد : ابن معين او را ضعيف شمرده ، ابن حنبل گفته : حديثش پذيرفته نشود ، و نسائى و دولابى گفته‌اند : قوى نيست .