تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — الصفحة ٤٥

كراهت بلند كردن صدا ، جستن گمشدگان و داد و ستد در مسجد

هرگز نيابى ! » « 1 »

96 - موسى بن اسماعيل براى ما نقل كرد و گفت : حَمّاد بن سلمه از عطاء بن سائب از شعبى براى ما حديث كرد كه مردى اسب گمشدهء خود را در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله جست .

رسول خدا صلى الله عليه و آله او را از اين كار نهى فرمود و از اين كه در مسجد گمشدهء خود را اعلام كند و بجويد باز داشت . « 2 »

97 - احمد بن معاويه براى ما نقل كرد و گفت : سفيان از محمد بن منكدر حديث كرد كه گفته است : رسول خدا صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه گمشده‌اى در مسجد مىجويد ، فرمود :

« اى كسى كه گمشده مىجويى ، كسى جز تو آن را بيابد ! » « 3 »

98 - احمد بن معاويه براى ما نقل كرد و گفت : سفيان از ابن عجلان از بكير بن عبداللَّه نقل كرد كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « نيابى ! [ همچنين به مردم فرمود : ] بگوييد : نيابى » « 4 »

99 - محمد بن يحيى از سفيان بن عيينه از عمرو از طاووس نقل كرد كه گفت :

پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد مردى گمشدهء خود را در مسجد مىجويد . فرمود : « هيچ گاه آن را نيابى ! » « 5 »

100 - عبدالملك بن عمرو براى ما نقل كرد و گفت : سفيان از يزيد بن خصيفه از محمد بن عبدالرحمان قرشى از ابن عبداللَّه وابسته شدّاد بن هاد از ابوهريره نقل كرد كه


( 1 ) . حديث مرسل است . چنان كه ابن حجر در تقريب مىگويد ، يعقوب بن عبداللَّه بن اشَجّ ثقه است آن گونه كه ابن ابىحاتم در جرح و التعديل ( ج 2 ، ص 358 ) مىگويد ، بشر بن سعيد همان كندى است كه از ابوامامه حديث نقل مىكند و معاويه نيز از او نقل مىكند . ابن ابىحاتم درباره او جرح يا تعديلى نياورده است . مطابق مضمون اين حديث به صورت مرفوع و از طريق ابن عجلان از عمرو بن شعيب از پدرش از جدش در شمارهء 91 گذشت . منابع حديث را در ذيل آن شماره بنگريد .

( 2 ) . مرسل و صحيح است و رجال آن ثقه‌اند .

( 3 ) . حديث مرسل و حسن است و رجال آن ثقه هستند . از اين ميان ابن ابىحاتم در جرح و التعديل ( ج 2 ، ص 76 ) براى احمد بن معاويه شرح حال نگاشته و در عين حال هيچ جرح و يا تعديلى در مورد او يادآور نشده است .

( 4 ) . مرسل و حسن است . بكير بن عبداللَّه همان ابن اشجع وابستهء بنى مخزوم و چنان كه ابن حجر در تقريب ( 762 ) مىگويد ثقه است .

( 5 ) . مرسل و صحيح است . چنان كه ابن حجر در تقريب ( 3020 ) مىگويد : طاووس همان ابن كيسان يمانى و نامش ذكوان است و فقيهى ثقه و فاضل است .