تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — الصفحة ٢١٧

صدقه‌هاى على بن ابىطالب

صدقه عبداللَّه بن عباس بن عبدالمطلب

صدقه عبداللَّه بن عباس بن عبدالمطلب

عبداللَّه بن عباس بن عبدالمطّلب ملكى را كه در صهوه داشت كه جايى است ميان معن و بير حوزه در فاصله يك شب راهپيمايى از مدينه وقف كرد . اين موقوفه امروزه در اختيار خليفه است و بر آن وكيل مىگمارد .

صدقه‌هاى على بن ابىطالب

صدقه‌هاى على بن ابىطالب

[ عليه السلام ]

582 - محمد بن يحيى براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از واقد بن عبداللَّه جهنى ، از عمويش ، از جدش كُشْد بن مالك [ جهنى ] « 1 »

نقل خبر كرد كه گفته است :

طلحة بن عبيداللَّه و سعيد بن زيد هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آنان را براى رهگيرى و تعقيب كاروان ابوسفيان فرستاده بود در منحار ، جايى ميان حوزه سفلى و منحوين بر گذر كاروان‌هاى شام ، بر من وارد شدند .

آنان بركُشْد وارد شدند و وى ايشان را پناه داد از همين روى ، چون رسول خدا صلى الله عليه و آله يَنْبُع را تصرف كرد آن را به اقطاع به كُشْد واگذاشت . كشد گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله من كهنسالم ؛ آن را به تيول برادرزاده‌ام ده . پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به وى واگذاشت و بعدها عبدالرحمان بن سعد بن زرارهء انصارى آن را به سى هزار درهم از وى خريد .

عبدالرحمان به آنجا رفت و گرفتار توفان و باد و بلايا شد . در اين گرفتارى تأمل كرد و اين زمين را واگذاشت و راه برگشت در پيش گرفت . او خود را در منزل ليّه به على بن ابىطالب [ عليه السلام ] رساند . على [ عليه السلام ] از او پرسيد : از كجا مىآيى ؟ گفت : از ينبع ، در حالى كه از آن بدم آمده است ؛ آيا دوست دارى آن را از من بخرى ؟ على [ عليه السلام ] فرمود : آن را به قيمت از تو مىخرم . گفت : از آنِ تو .

پس على [ عليه السلام ] بدان سرزمين رفت و نخستين كارى كه كرد حفر سلسله چاه‌هاى بُغَيبغه « 2 »

بود كه آنها را به آب برساند و آب از آنها سرازير گشت .


( 1 ) . محققان متن عربى اين افزوده را به نقل از اسد الغابه ( ج 4 ، ص 239 ) و وفاء الوفا ( ج 2 ، ص 392 ، چاپ‌آداب ) آورده‌اند .

( 2 ) . بغيبغه تصغير بغبغ و آن به معناى چاه كم عمق است . اين نام بر مجموعه‌اى از چاه‌ها اطلاق شده كه از آن جمله است : عين خيف الآراك ، خيف ليلى و خيف بسطاس . در اين باره بنگريد به : وفاء الوفا ج 3 ، 277 ، چاپ آداب ؛ اصابه ، ج 3 ، ص 277 ، شرح حال كُشد جهنى .