تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — الصفحة ٦٧
* توبه نصوح
و همهء پليديها را از بدنم بر طرف نمايم ) .
امام عليه السلام فرمود :
مردن ، همان حمّام است و آن آخرين چيزى است كه تو را از گناهانت مىرهاند و از بديها پاك مىسازد ؛ و چون تو بر مرگ وارد شوى و قرين آن گردى از هر غم و اندوه و رنجى نجات مىيابى و به هر شادى و سرورى نايل مىشوى .
بيمار با شنيدن سخنان امام عليه السلام آرام گرفت و به آسانى جان به جان آفرين تسليم كرد . « 1 »
* توبه نصوح
* توبه نصوح
بجز معصومين عليهم السلام همهء افراد كم و بيش دچار لغزش و گناه مىشوند . راه جبران آن در مكتب اسلام ، پشيمانى از گناه و بازگشت بسوى خداست كه در عرف شريعت از آن به « توبه » تعبير مىشود . بر اساس دستور صريح قرآن ، همگان مأمور و موظّف به « توبه نصوح » يعنى توبهء خالص هستند :
« يا ايُّهَاالَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا الَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصوُحاً . » « 2 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، بسوى خدا توبه كنيد ، توبهاى خالص .
آنچه - پس از اين فرمان الهى - مهمّ است دانستن معنى و تفسير توبهء نصوح است . در روايات اسلامى ، تفسيرهاى مختلفى از « توبهء نصوح » شده است . آنچه موردنظر ماست بيان امام هادى عليه السلام در اين باره است كه در ذيل مىخوانيد :
احمد بن هلال مىگويد : از ابوالحسن هادى عليه السلام درباره توبهء نصوح پرسيدم . امام عليه السلام در پاسخ من نوشت :
« أَنْ يَكوُنَ الْباطِنُ كَالظّاهِرِ وَ افْضَلَ مِنْ ذلِكَ . » « 3 »
( 1 ) - معانى الاخبار ، ص 290 ؛ بحارالانوار ، ج 6 ، ص 156 .
( 2 ) - تحريم ( 66 ) آيه 8 .
( 3 ) - معانى الاخبار ، ص 174 .