تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — الصفحة ٣١
تهجّد و شب زنده دارى
درس سوّم مقام و منزلت بندگى
درس سوّم مقام و منزلت بندگى
پيشوايان معصوم عليهم السلام در بالاترين درجهء مقام شناخت حقتعالى قرار داشتند و همين درك و شناخت عميق ، آنان را به ارتباط و انس هميشگى با خدا واداشته و شعله‌هاى آتش عشق به معبود و وصال به حقّ ، بر جانشان شرر مىافكند و آرامش را از آنان سلب مىكرد .
پارسايى و انس با پروردگار آن چنان جلوه و نمودى در زندگى امام نقى عليه السلام داشت كه برخى از شرح حال نويسان در مقام بيان برجستگيها و صفات والاى آن گرامى به ذكر اين ويژگى پرداخته‌اند . « ابن كثير » مىنويسد :
« كانَ عابِداً زاهِداً . » « 1 »
او عابدى وارسته و پارسا بود .
« يافعى » مىگويد :
« كانَ الْامامُ عَلىُّ الْهادى مُتَعَبِّداً ، فَقيهاً ، اماماً . » « 2 »
امام على هادى عليه السلام كمر همّت به عبادت بسته ، فقيه و پيشوا بود .
« ابوالفلاح حنبلى » در وصف حضرتش مىنويسد :
« أَبوُالْحَسَنِ عَلِىُّ بْنُ الْجَوادِ . . . . الْمَعْروُفُ بِالْهادى كانَ فَقيهاً ، اماماً ، مُتَعَبِّداً . » « 3 »
ابوالحسن على فرزند حضرت جواد . . . معروف به هادى ، فردى فقيه ، امام و متعبّد بود .
تهجّد و شب زنده دارى
تهجّد و شب زنده دارى
( 1 ) - البداية و النهاية ، ج 11 ، ص 15 .
( 2 ) - حياة الامام على الهادى عليه السلام ، ص 29 . به نقل از : مراة الجنان ، ج 2 ، ص 160 .
( 3 ) - شذرات الذّهب ، ج 2 ، ص 128 .