تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٣٤
* صوفيّه
براى پركدن كاسه‌هاى بزرگ و جذب دل ابلهان بسوى خود .
با مردم به املاء خود از دوستى خدا سخن مىگويند و آنان را آرام آرام و پنهان ، در چاه گمراهى مىافكنند . وِرْدهايشان ، رقص و كف زدن ، و ذكرهايشان ، ترنّم و آوازخوانى است . جز سفيهان كسى از ايشان پيروى نمىكند و جز بى خردان و احمقان كسى به آنان نمىگرود !
هركس به ديدار يكى از ايشان - چه درزمان حيات او و چه پس از مرگش - برود چنان است كه به ديدار شيطان و بت پرستان رفته است . و هر كه به فردى از آنان كمك كند مثل آن است كه به يزيد و معاويه و ابوسفيان كمك كرده باشد !
يكى از اصحاب پرسيد : هر چند معترف به حقوق شما باشد ؟ امام عليه السلام كه انتظار چنين پرسشى را نداشت ، با تندى فرمود :
از چنين پرسشى دست بردار ! زيرا كسى كه معترف به حقوق ما باشد دچار نفرين ما نمىشود . مگر نمىدانى كه آنان پست‌ترين طايفه‌هاى صوفيّه هستند ؛ در حالى كه تمامى صوفيان از مخالفان ما بوده و راهشان با راه ما مغايرت دارد ؟
آنان جز نصارا و مجوس اين امّت نيستند و همانها هستند كه سعى در خاموش كردن نور الهى دارند و خداوند نورش را به اتمام خواهد رسانيد هر چند كافران را ناپسند آيد . « 1 »
خلاصه
در درسهاى پيش موردى داشتيم بر فعاليتها و مبارزات امام هادى عليه السلام ، اينك ادامهء آنها :
( 1 ) - سفينة اليحار ، ج 5 ، ص 199 ؛ روضات الجنات ، ج 3 ، ص 134 ؛ حديقة الشيعه ، ص 602 .