تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٥
مقام عصمت
« اللَّهُ يَصْطَفى مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النّاسِ » . « 1 »
خداوند از ميان فرشتگان ، رسولانى بر مىگزيند و همچنين از ميان مردم .
آيهء شريفه بر اين حقيقت صراحت دارد كه خداى سبحان از ميان فرشتگان و مردمان ، چهره‌هاى برجسته‌اى را براى سفارت و رسالت خود بر مىگزيند ؛ چرا كه تنها انسانِ « مجتبا » و « مصطفا » كه قلبش از كدورت هرگونه طغيان و شرك منزّه بوده و از عهدهء آزمايشهاى الهى به خوبى برآمده است ، « 2 »
مىتواند به مقام رفيع رسالت و امامت بار يابد و اين امانت الهى را به درستى نگهدارى نمايد و در كمال صحّت به انجام رساند .
در روايات و زيارات بطور مكرّر به مقام « اصطفا » ى امامان عليه السلام اشاره شده است . تنها در زيارت « جامعه » بالغ بر پنج بار از زبان امام هادى عليه السلام بر آن تأكيد شده است كه به ذكر نمونه‌اى از آن بسنده مىكنيم .
« . . . إِصْطَفاكُمْ بِعِلْمِهِ وَ ارْتَضاكُمْ لِغَيْبِهِ وَ اخْتارَكَمُ لِسِرِّهِ وَ اجْتَبيكُمْ بِقُدْرَتِهِ » .
خداوند به علم ازلىاش شما را براى كشف عالم غيب خود برگزيد و پسنديد و براى حفظ اسرار خويش انتخاب كرد ، و به توانايى و قدرت كاملهء خود گزينش نمود .
با دقّت در هر يك از اين كلمات نورانى ، جايگاه روحانى و ملكوتى امامان عليه السلام از جمله امام هادى عليه السلام در عالم آفرينش به خوبى روشن مىشود .
مقام عصمت
مقام عصمت
از جمله ويژگيهاى امامان عليه السلام در اعتقاد شيعه ، مقامِ « عصمتِ » آنان از هر نوع گناه و ناپاكى است . مقام امامت ، مقامى است كه با شركت و گناه سازگار نيست و صاحب آن هرگز دست بسوى گناه دراز نمىكند ؛ چون درون گناه را مىبيند و خباثت و مسموميّت آن را
( 1 ) - حجّ ( 22 ) آيه 75 .
( 2 ) - قرآن اين مطلب را دربارهء حضرت ابراهيم با صراحت بيان مىكند : « وَ اذِابْتَلى ابْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَتَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّىجاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً » ( بقره آيه 124 ) .