پرتو ولايت (فارسى) — الصفحة ١٣١

نوع ارادهء الهى در آيهء تطهير

تشريعى ، فضيلتى را براى پنج تن آل عبا عليهم السّلام ثابت نمىكند . چرا كه :

- اگر ارادهء تكوينى خداوند به پاك بودن خاندان نبوت عليهم السّلام تعلق گرفته باشد ؛ يعنى خداوند آن‌ها را به گونه‌اى آفريده است كه همواره پاك باشند : در اين صورت ارادهء خود آن‌ها هيچ نقشى ندارد و پاك بودن آن‌ها هيچ فضيلتى محسوب نمىشود .

- اگر ارادهء خداوند به پاك بودن آن‌ها به صورت تشريعى تعلق گرفته باشد ؛ يعنى خداوند با تشريع احكام اراده كرده است كه خاندان پيامبر با ارادهء خودشان و با انجام دستورهاى خداوند پاك باشند : در اين صورت نيز فضيلتى را براى آن‌ها ثابت نمىشود ؛ چرا كه اين اراده نسبت به همهء انسان‌ها وجود دارد و دستورهاى شرعى خداوند براى درست زندگى كردن همهء انسان‌هاست .

اگر اراده در آيهء تطهير ، نه ارادهء تكوينى باشد و نه تشريعى ، پرسش اين است كه اين اراده چه نوع اراده‌اى است ؟ پيش از پاسخ به اين پرسش بايد بدانيم كه ارادهء تكوينى بر دو قسم است :

1 . ارادهء قهرى : خداوند اراده مىكند چيزى به‌وجود بيايد و تحقق يابد . اين اراده ، قهرى است و مراد ، به صورت قهرى واقع مىشود .

2 . توفيق ( آماده‌سازى زمينه براى رسيدن به كمال ) : خداوند با فراهم كردن زمينهء رشد ، به انسان كمك مىكند تا در راه خير موفق شود و زندگى سالمى داشته باشد و آن را عنايت خاص مىگويند .

اراده ، در آيهء تطهير ، ارادهء تكوينى به معناى توفيق و عنايت خاص است .

خداوند در اين آيه مىگويد : « اى خاندان پيامبر [ آل عبا ] ، ما زمينه را براى رشد و تكامل و پاكى شما فراهم كرديم » . اين توفيق ويژه - كه شامل خاندان پيامبر مىشود - فضيلتى براى اين خاندان به حساب مىآيد كه هركسى از آن بهره نمىبرد .