پرتو ولايت (فارسى) — الصفحة ١٠٦

امير مؤمنان عليه السّلام از زبان بزرگ‌ترين صحابه

نرفت . علقمة بن قيس - كه يكى از صحابهء مولا امير مؤمنان است - نقل مىكند :

روزى ابن مسعود در حلقهء درسش « 1 » گفت : « اگر مىدانستم كسى از من داناتر به قرآن وجود دارد ، هرجا كه بود به سوى او مىشتافتم . »

يكى از شاگردان پرسيد : « آيا خدمت على رسيده‌اى ؟ »

ابن مسعود گفت : « آرى ، خدمت على رسيده‌ام ، از او استفاده كرده‌ام و قرآن را نزد او خوانده‌ام ؛ او بهترين و داناترين فرد پس از پيامبر است . من او را همانند دريايى خروشان يافتم » « 2 » .

ابن طاووس در كتاب سعد السعود در تأويل آيهء وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً « 3 » از ابن مسعود نقل مىكند : پيامبر پس از نزول آيه به من فرمود :

« ابن مسعود ، مطلبى را نزد تو به امانت مىگذارم ، پس هرچه به تو مىگويم خوب حفظ كن و پس از من براى مردم بازگو كن ؛ " هركس با على بر سر اين جايگاهى كه من دارم ( زعامت مسلمانان ) ستيز كند ، نبوت من و نبوت همهء پيامبران پيش از من را منكر شده است " » « 4 » .

اين شناخت ابن مسعود ، ابو ذر و سلمان نسبت به امير مؤمنان عليه السّلام همان شناختى است كه ما نسبت به امام داريم . شيعه مىداند كه براى پذيرش منصب در دولت‌هاى غير مشروع ، بايد ابتدا مشروعيت آن منصب را از مقام صالح كسب كند .

( 1 ) . در آن زمان جلسه‌هاى درس در مساجد برگزار مىشد و شاگردان ، حلقه‌وار اطراف استاد مىنشستند و به آن حلقهء درس مىگفتند . ( 2 ) . سعد السعود ، ص 285 ؛ بحار ، ج 89 ، ص 105 . ( 3 ) . « از فتنه‌اى كه تنها ستمكاران شما را فرا نخواهد گرفت بپرهيزيد » . انفال ، 25 . ( 4 ) . الطرائف في معرفة الطوائف ، ص 36 ؛ قاموس الرجال ، ج 6 ، ص 607 .