تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٣٧
2 - اتخاذ موضع منفى در برابر دستگاه خلافت
زمانى نيز در شكل ارائه كرامت به تحكيم و تثبيت موضع امامت مىپرداخت .
بهعنوان نمونه ، در مجلسى از كرامتهاى آن حضرت بحث شد . فرد ناصبىاى گفت : اگر او به نامه من كه با خط نامرئى مىنويسم پاسخ داد مىدانم كه بر حق است . نامههايى براى امام نوشتند كه نامه فرد ناصبى نيز در ميان آنها بود . حضرت پاسخ نامهها را داد و در كاغذى جداگانه اسم آن فرد و پدر و مادرش را نيز نوشت و براى آنان فرستاد . وقتى مرد ناصبى اين كرامت را از امام ديد به امامت آن حضرت اعتراف كرد . « 1 »
مسأله ارائه نشانههاى امامت از چنان اهميتى نزد امام برخوردار بود كه ابوهاشم مىگويد : هيچ گاه بر امام هادى و امام عسكرى عليهما السلام وارد نشدم مگر آن كه نشانه و دليلى بر امامت از آنان ديدم . « 2 »
2 - اتخاذ موضع منفى در برابر دستگاه خلافت
2 - اتخاذ موضع منفى در برابر دستگاه خلافت
پيشواى يازدهم هر چند در مقايسه با امامان پيشين با شرايط دشوارتر و محدوديتهاى بيشترى رو به رو بود ولى همان سياست منفى آنان را در برابر دستگاه خلافت عباسى دنبال كرد و ضمن اتخاذ موضع منفى در برابر حكومت ، ياران خود را از همكارى با آن برحذر مىداشت . بهعنوان نمونه به هنگام خروج از زندان معتمد اين آيه شريفه را خواند :
« يُريدُونَ لِيُطْفِؤُوا نوُرَ اللَّهِ بِافْواهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْكَرِهَ الْكافِرُونَ » « 3 »
مىخواهند نور خدا را با دهانهاى خود خاموش كنند ؛ در حالى كه خداوند نور خود را به اتمام مىرساند ، هر چند كافران خوش نداشته باشند . « 4 »
امام در پاسخ فردى كه درباره ملك غصب شدهاش توسط شفيع خادم از آن حضرت كسب تكليف كرده بود نوشت :
( 1 ) - براى آگاهى از تفصيل نامه به بحارالانوار ، ج 50 ، ص 288 .
( 2 ) - همان ، ص 254 .
( 3 ) - صف ، آيه 8 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 314 .