تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى) — الصفحة ١٧٤
1 - پاسدارى از ميراث امامت
- اين دنيا چيست ؟
- خانه فاسقان است . خداوند مىفرمايد : « به زودى كسانى را كه در روى زمين بناحق تكبر مىورزند از ( ايمان به ) خود منصرف مىسازم . آنها چنانند كه اگر هر آيه و نشانه‌اى را ببينند به آن ايمان نمىآورند ؛ اگر راه هدايت را ببينند ، آن را به‌عنوان راه خود نمىگزينند و اگر راه گمراهى را ببينند ، آن را راه خود انتخاب مىكنند » . « 1 »
- پس اين دنيا براى چه كسانى است ؟
- براى شيعيان ما مايه آرامش خاطر و براى ديگران مايه آزمايش است .
- پس چرا صاحب آن ، آن را در اختيار نمىگيرد ؟
- در حال عمران و آبادانى از او گرفته شده و تا زمانى كه آباد نگردد آن را پس نمىگيرد .
- شيعيان شما كجايند ؟
- ( امام در پاسخ اين آيه را خواند : ) « كافران از اهل كتاب و مشركان ( مىگفتند : دست از آيين خود برنمىدارند تا دليل روشنى براى آنان بيايد » . « 2 »
- پس بدين ترتيب ما كافريم ؟ !
- نه ، ولى همچنانيد كه خدا فرموده : « آيا نديدى كسانى را كه نعمت خدا را به كفران تبديل كردند و قوم خود را به سراى نيستى و نابودى كشاندند ؟ ! » « 3 »
هارون ازسخنان امام عليه السلام برآشفت و نسبت‌به آن حضرت با تندى و خشونت رفتار كرد . « 4 »
امام عليه السلام در اين برخورد با استناد به آيات نورانى قرآن ، نه تنها صلاحيّت هارون را براى امامت مسلمانان نفى كرد ، بلكه او را فاسق و غاصب و از مستكبران روى زمين خواند كه به آيات الهى ايمان ندارند ، از صراط مستقيم حق ، روى برتافته ، راه گمراهى در پيش گرفته‌اند .
امام كاظم عليه السلام در حالى كه عبداللّه و گروهى از بزرگان شيعه در منزلش گرد آمده بودند ، دستور داد هيزم زيادى وسط خانه فراهم آورده و آنها را آتش بزنند ، چون
( 1 ) - اعراف ( 7 ) ، آيه 146 .
( 2 ) - بيّنه ( 98 ) ، آيه 1 .
( 3 ) - ابراهيم ( 14 ) ، آيه 28 .
( 4 ) - الاختصاص ، ص 262 .