تاريخ زندگانى امام حسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٣
رفتار و اخلاق امام ( ع )
ج - جود و بخشش
امام حسين ( ع ) همچون پدرش كانون جود و سخاوت و پناهگاه محرومان بود .
روزى امام ( ع ) به عيادت « اسامَةِبْنِ زَيْد » رفت . ديد وى پيوسته اظهار اندوه مىكند .
امام ( ع ) علت اندوهش را پرسيد .
- مبلغ شصت هزار درهم بدهكارم .
- پرداخت آن به عهده من .
- مىترسم اجلم فرا رسد و هنوز دينم ادا نشده باشد .
- پيش از مرگت پرداخت خواهم كرد .
سپس دستور داد بدهكاريش را ادا نمايند . « 1 »
مردى باديه نشين به حضور امام ( ع ) رسيد و عرض كرد :
« اى فرزند رسول خدا ! ديهء كاملى بر عهده دارم و از پرداخت آن ناتوانم . با خود گفتم از بخشنده‌ترين مردم تقاضاى كمك كنم . و كسى را بخشنده‌تر از خاندان پيامبر ( ص ) نديدم . »
امام ( ع ) از او سه سؤال كرد و فرمود :
« با پاسخ دادن هر سؤال يك سوّم خواسته‌ات برآورده خواهد شد . »
مرد بيابان نشين ، به پرسشهاى آن بزرگوار پاسخ داد . امام ( ع ) كيسه‌اى حاوى هزار دينار - به ضميمهء انگشتر خويش كه نگين آن دويست درهم ارزش داشت - به وى بخشيد و فرمود : « با اين پول دينت را بپرداز و با پول انگشتر ، هزينه زندگىات را فراهم ساز . »
اعرابى در حالى كه با خرسندى از خدمت امام ( ع ) باز مىگشت اين آيه را بر لب داشت : « اللَّهُ اعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهْ . » . خدا داناتراست كه رسالت خود را كجا قرار دهد . « 2 »
د - عطوفت و مهربانى
پيشواى سوّم ( ع ) ازعطوفت و مهربانى خاصّى نسبت به انسانها برخوردار بود . حتى
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 189 .
( 2 ) - مناقب ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 65 .