تاريخ زندگانى امام حسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٦٤
زَرُود
عبيداللّه و خاندانش نفرين فرستاد و گفت :
« مردم ! من فرستادهءحسينم و در منزل « حاجِر » از او جدا شدم ، به اوبپيونديد و ندايش را لَبَّيْك گوييد . »
« عبيداللّه » كه سخت به خشم آمده بود ، بىدرنگ دستور قتل « قيس » را صادر كرد . او را از بالاى قصر به زير انداختند و شهيدش كردند . « 1 »
زَرُود
زَرُود « 2 »
امام حسين ( ع ) در طول مسيرخود به كوفه سعى مىكرد به طور مرتّب در جريان اخبار اين شهر قرار گيرد ؛ از اين رو ، از هركس كه از آن سوى مىآمد اوضاع و اخبار « كوفه » را مىپرسيد . پاسخى كه از همه مىشنيد اين بودكه نمىدانيم چه خبر است ، جز آنكه همهء راهها را بسته‌اند و نمىگذارند مابه جايى برويم و از محلّ خود خارج شويم . امام ( ع ) اطّلاعات را مىگرفت و پيش مىرفت . « 3 »
در « زَرُود » مردى را ديد كه از « كوفه » مىآمد . ايستاد تا اوضاع اين شهر را از او بپرسد .
مرد تا چشمش به امام ( ع ) افتاد راه خود را كج كرد . امام ( ع ) نيز از وى صرف نظر نمود ؛ ولى دو نفر از « بنىاسد » كه پس از انجام مناسك حج سعى در پيوستن به آن حضرت داشتند با مرد كوفى ديدار كردند و از اوضاع كوفه پرسيدند . گفت : از كوفه خارج نشدم مگر آنكه شاهد قتل « مسلم » و « هانى » بودم و ديدم پيكرشان را در خيابانهاى شهر بر زمين مىكشيدند .
مردان اسَدى خبر مزبور را شبانگاه ، هنگام فرود كاروان درمنزل « ثَعْلَبِيَّه » « 4 »
به امام ( ع ) دادند . حسين‌بن‌على ( ع ) سخت ناراحت شد و چندبار آيهء « انَّالِلَّهِ و انَّا الَيْهِ راجِعُون » « 5 »
رابر زبان جارى كرد و فرمود : « خداوند « مسلم » و « هانى » را رحمت كند . » « 6 »
( 1 ) - ر . ك . الارشاد ، ص 220 ، مقتل الحسين ، ابى مخنف ، ص 71 - 72 و اللّهوف ، ص 32 - 33 .
( 2 ) - منطقه‌اى ريگزار بين ثعلبيّه و خزيمِيَّة در مسير حجاج از كوفه به مكه « معجم البلدان ، ج 3 ، ص 139 . »
( 3 ) - الارشاد ، مفيد ، ص 221 .
( 4 ) - محلّى بين « شُقُوقْ » و « خُزَيْمِيَّه » « معجم البلدان ، ج 2 ، ص 78 . »
( 5 ) - بقره ، آيه 156 .
( 6 ) - الارشاد ، ص 222 .