تاريخ زندگانى امام حسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٥٤
شهادت « مسلم »
فرماندهء نيروهاى دشمن كه از شهامت و دلاورى « مسلم » شگفت‌زده شده و با فزونى كشته‌هاى خويش‌از دستيابى به وى نوميد گشته بود از « عُبَيْداللّه » كمك طلبيد و پيغام فرستاد :
« گمان دارى مرا به سوى بَقّالى كوفى و يا فردى از « جرامِقَه حيره » « 1 »
فرستاده‌اى ؟ در حالى كه من با شمشيرى برّان از شمشيرهاى « محمّدبن عَبْداللّه » روبه رو هستم . »
عبيدالله سپاهى « 2 »
به يارى وى فرستاد . « 3 »
« مسلم » - علىرغم آنكه جراحاتى بر پيكرش وارد آمده بود - همچنان به پيكار ادامه مىداد و هر لحظه صحنه بر دشمن تنگ مىشد و شمار كشتگانش فزونى مىيافت .
نيروهاى دشمن ناگزير بر فراز بام خانه برآمدند و با پرتاب سنگ و آتش زدن چوب و پرتاب به سوى « مسلم » سعى كردند او را از پاى درآورند .
« مسلم » چون چنين ديد بر آنان تاخت و جنگ را به بيرون خانه كشاند .
دشمن كه همهء تدابير و نقشه‌هاى خود را براى دستگيرى و ياقتل « مسلم » بى ثمر ديد ، دست به ترفندى ديگر زد . « پسراشعث » خطاب به « مسلم » فرياد برآورد : تو در امانى ، بى جهت خود را به كشتن نده .
« مسلم » كه از نيرنگ بازى و پيمان شكنى آنان آگاه بود با بى اعتنايى به امان نامهء « پسر اشعث » ، به پيكار خود ادامه داد و رجز خواند :
« من سوگند خورده‌ام كه آزاد كشته شوم ، هر چند مرگ را ناگوار مىدانم . . . هر مردى روزى با سختى و رنج روبه رو خواهد شد ، و من بيم آن دارم كه شما دروغ بگوييد ، يا مرافريب دهيد . » « 4 »
دشمن از هر سو او را به محاصره گرفت ، تشنگى طاقت فرسا و جراحات فراوان از توان « مسلم » كاسته بود . در اين هنگام فردى از پشت با نيزه بر او حمله كرد . « مسلم » نقش بر زمين شد و اسير گرديد . « 5 »
( 1 ) - گروهى از ايرانيان بودند كه در صدر اسلام به موصل هجرت كردند « ر . ك . تاج العروس ، ج 6 ( غ - ق ) ص 305 . »
( 2 ) - در « رياض المصائب ، ص 266 تعداد نيروهاى كمكى پانصد نفر ذكر شده است .
( 3 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 183 - 184 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 352 .
( 5 ) - اللهوف ، ص 23 .