تاريخ زندگانى امام حسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٦
علّت بيعت نكردن امام ( ع ) با يزيد
رسوايى يزيد بدان پايه رسيده بود كه جريان ولايتعهدى وى حتّى براى كسانى چون « زياد بن ابيه » كه جرثومهء زشتى و پليدى بود ، امرى غريب و شگفت مىنمود .
« زياد » در پاسخ معاويه كه گفته بود : از مردم بصره براى يزيد بيعت بگيرد ، محرمانه پاسخ داد :
« چگونه مىتوان مردم را به بيعت « يزيد » فراخواند در حالى كه با سگها و بوزينهها بازى مىكند ، لباسهاى رنگارنگ مىپوشد ، به نوشيدن شراب معتاد است و روز را به آلات موسيقى پايان مىبرد ؟ »
آنگاه به وى پيشنهاد كرد :
« اگر چنين قصدى دارى ، يزيد را براى يكى دوسال به پيشه ساختن روش نيكو وادار كن تا بتوانيم امر را بر مردم مشتبه سازيم و براى او بيعت بگيريم . » « 1 »
يزيد ، كينه و دشمنى با « بنى هاشم » و خاندان پيامبر ( ص ) را از پدر ، و روحيّهء صحرانشينى و بى بند و بارى و پندارهاى خرافى جاهلى را از مادرش « مَيْسُوِن » صحرانشين ، و ميگسارى و دشمنى با اسلام و مسلمانان را از معلّم سرخانهاش « سَرجوُنِ » رومى مسيحى فرا گرفته بود . ازاين رو ، به هنگام نوشيدن شراب مىگفت :
« فَانْ حُرِّمَتْ يَوْماً عَلى دينِ احْمَدَ فَخُذْها عَلى دينِ الْمَسيحِ بْنِ مَرْيَمِ . » « 2 »
يعنى : اگر شراب در آيين احمد ( صلىالله عليه و آله ) حرام است ، تو آن را بر آيين « عيسى بنمريم » بنوش .
« ابن عَقيل » مىگويد :
از شواهدى كه بر كفر و زندقهء يزيد دلالت مىكند - چه رسد به سبّ و لعن او - اشعار اوست كه الحادش را آشكار مىكند و پرده از روى درون ناپاك و اعتقاد زشتش بر مىدارد . « 3 »
( 1 ) - تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 220 .
( 2 ) - تتمةالمنتهى ، ص 43 .
( 3 ) - تذكرة الخواص ، ص 260 .