المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٨
[ اقسام الف و لام ]
الف و لام زائده بردو قسم است :
ز : الف و لام زائده لازمه مانند الف و لام الّذى و الّتى .
ح : الف و لام زائده غير لازمه همچون الف و لام داخل برسر اعلام .
پس از توجّه به اين مقدّمه مىگوئيم :
اينكه شارح كلمه « الف و لام » در متن مصنّف را به « المعرفة » مقيّد ساخت و گفت :
يكى از علائم اسم دخول الف و لام تعريف است مقصودش الف و لام تعريف عهد و تعريف جنس و زائده مىباشد و بدين‌ترتيب الف و لام موصوله مورد احتراز واقع مىشود چه آنكه الف و لام موصوله را اصطلاحا الف و لام تعريف نخوانند از اينرو برغير اسم يعنى افعال نيز گاهى و بطور ندرت داخل مىگردد .
قوله : و ما يقوم مقامها : يعنى مقام الف و لام .
قوله : كام فى لغة طىّ : فلذا شخص طائى در سؤالش از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين عرض كرد :
أمن امبرّ امصيام فى امسفر .
« آيا روزه گرفتن در سفر عمل پسنديده و خوبى است » .
و حضرت در جوابش فرمودند :
ليس من امبر امصيام فى امسفر .
« گرفتن روزه در سفر عمل شايسته‌اى نيست » .
شرح عربى :
و مسند ، اى الاسناد اليه .
ترجمه و شرح :
مصنّف گويد :
يكى ديگر از علائم اسم مسند است .
شارح گويد :
منظور مسند اليه مىباشد نه مسند چه آنكه مسند مشترك بين اسم و فعل