المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥

كتاب سيوطى

خير : اسم تفصيل و در اصل « اخير » بوده ، مضاف و حال است از « ربّى » .

مالك : مضاف اليه براى خير . و جمله « قال محمّد هو ابن مالك » جمله مستأنفه نحوى است و محلّى از اعراب ندارد و جمله « احمد ربّى اللّه خير مالك » جمله محكيّه است يعنى مفعول براى « قال » مىباشد .

ترجمه : محمّد كه فرزند مالك است چنين مىگويد :

مىستايم پروردگارم يعنى ذات واجب الوجود را در حالى كه بهترين دارندگان مىباشد .

شرح عربى :

هذا كتاب سيوطى

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

احمدك اللّهمّ على نعمك و آلائك ، و اصلّى و اسلّم على محمّد خاتم انبيائك ، و على آله و اصحابه و التّابعين الى يوم لقائك .

ترجمه و شرح :

شرح خطبه كتاب

كتاب سيوطى

بنام خداوند بخشنده مهربان

بار خدايا تو را مىستايم بربخشش ظاهرى و باطنيت ، و درود قلبى و زبانى مىفرستم برحضرت محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) كه آخرين پيامبرانت مىباشد ، و نيز درود قلبى و زبانى ما برذرّيّه و اولاد پيامبرت و اصحاب و ياران و تابعين حضرتش تا روزيكه با تو ملاقات كنيم .

قوله : اللّهمّ : اصل آن « يا اللّه » بوده ، سپس كلمه « يا » را حذف كرده و بجاى آن ميم مشدّد در آخرش اضافه كردند « اللّهمّ » شد .

قوله : على نعمك : كلمه « نعم » بكسر نون و فتح عين جمع « نعمت » و آن